جلد 28، شماره 4 - ( زمستان 1383 )                   جلد 28 شماره 4 صفحات 249-253 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (10505 مشاهده)

  سابقه و هدف : هپاتیت B یک بیماری قابل انتقال از مادر به نوزاد و قابل پیشگیری از طریق واکسیناسیون است. آکادمی طب اطفال آمریکا توصیه می‌کند واکسیناسیون هپاتیت B در نوزادان نارس با وزن کمتر از 2000 گرم که از مادر HBSAg منفی متولد شده‌اند تا سن 1 ماهگی به تعویق بیفتد. در این مطالعه مقایسه بین پاسخ ایمنی نوزادان نارس و رسیده به واکسیناسیون در بدو تولد مورد بررسی قرار گرفت.

مواد و روشها : مطالعه حاضر یک مطالعه موردـ شاهدی است که با شرکت 48 نوزاد نارس (گروه مورد) و 49 نوزاد رسیده (گروه شاهد) انجام پذیرفت. این نوزادان طبق برنامه روتین کشوری واکسینه شده و پس از 6 ماه از آخرین دوز واکسن از آنها خونگیری و HbsAb آنها انداز‌گیری شد.

  یافته‌ها: گروه مورد شامل 24 پسر و 24 دختر و گروه شاهد شامل 26 پسر و 23دختر بود. میانگین وزن گروه مورد 3/388±7/1595 و گروه شاهد 9/511±8/3238 گرم بود. پاسخ محافظتی کلی به واکسن هپاتیت B در 2 گروه 6/85% بود (به ترتیب 4/85% و 7/85%) و بین گروه مورد و شاهد تفاوت معنی‌داری از لحاظ پاسخ به واکسن وجود نداشت. رابطه‌ای بین جنس و وزن هنگام تولد و پاسخ به واکسن وجود نداشت ( NS ). بین درمان با رسپیراتور و داشتن سپسیس و پاسخ به واکسن در نوزادان نارس اختلاف معنی‌دار دیده شد(01/0= p ).

  نتیجه‌گیری : با توجه به یافته‌های مطالعه می‌توان نتیجه گرفت که پاسخ به واکسن در نوزادان نارس در بدو تولد مناسب بوده و شاید نیازی به تعویق در تجویز واکسن نباشد.

متن کامل [PDF 117 kb]   (2332 دریافت)    
نوع مطالعه: عمومی | موضوع مقاله: بین رشته ای ( مدیریت آموزشی، تحقیقات آموزشی، آموزش پزشکی )
دریافت: ۱۳۸۲/۹/۶