سابقه و هدف : تزریق محلول روغنی یددار در ساکنین روستاهای شمال شرق تهران که به علت کمبود ید دچار کمکاری تیروئید بودند، سبب درستکاری تیروئید شد. این مطالعه این سئوال را پاسخ داد که آیا در این افراد مصرف نمک یددار با ادامه درستکاری تیروئید همراه است؟
مواد و روشها : در سال 1368، 480 میلیگرم محلول روغنی یده، به 198 دانشآموز 8 تا 14 ساله روستای کیگا تزریق شده بود. چهار سال بعد، از سال 1372 مصرف نمک یددار در روستا آغاز شد و تا زمان بررسی ادامه داشت. اندازهگیری غلظت هورمونهای تیروئید و TSH سرم و نیز میزان ید ادرار، قبل و 3، 4 و 6 سال پس از مداخله انجام شد.
یافتهها: قبل از تزریق محلول روغنی یده، 94% دانشآموزان گواتر درجه 2 داشتند. چهار سال پس از تزریق ید و قبل از شروع نمک یددار 30% بدون گواتر و 2 سال پس از مصرف نمک یددار 56% بدون گــــواتـــر بودند (001/0 p< ). شیوع گواتر درجه 2 نیز کاهش یافته بود. میزان ید ادرار قبل از مداخله μg/l 9/1±4/11 بود که 3 و 4 سال پس از ید روغنی به μg/l 66±93 و 34±92 افزایش یافت و 2 سال پس از مصرف نمک یددار به μg/l 34±161 رسید (001/0 p< ). افزایش T4 پس از مصرف ید روغنی دیده شد و با مصرف نمک یددار ادامه یافت. TSH سرم قبل از مداخله 8/22±3/20 و 3، 4 و 6 سال بعد به ترتیب 9/1±1/2، 6/1±5/2 و mU/l 7/1±9/2 بود. همه دانشآموزان 3، 4 و 6 سال پس از مداخله درستکاری تیروئید داشتند.
نتیجهگیری : علاوه بر اثرات سودمند محلول روغنی یده که در این منطقه با کمبود ید شدید قبل از توزیع نمک یددار سبب درستکاری تیروئید در کودکان دچار کمکاری تیروئید شد، ادامه یدرسانی با مصرف نمک یددار سبب ادامه درستکاری تیروئید گردید.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |