جلد 41، شماره 2 - ( 5-1396 )                   جلد 41 شماره 2 صفحات 130-137 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


کارشناس ارشد دانشگاه شهیدچمران ، mzhgnmohammadi68@gmail.com
چکیده:   (438 مشاهده)

مقدمه: گرلین یک نوروپپتید گوارشی است که نقش مهمی در اشتها و تنظیم وزن بدن ایفا می‌کند. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر 12 هفته تمرین پیلاتس بر سطح سرمی گرلین و شاخص مقاومت به انسولین زنان دارای اضافه‌وزن انجام گرفته است.

روش‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی 28 زن دارای اضافه‌وزن (میانگین BMI 1/1 2/27 کیلوگرم بر مترمربع) به طور داوطلبانه شرکت کردند و به طور تصادفی به دو گروه تمرین پیلاتس (14 نفر) و کنترل (14 نفر) تقسیم شدند. برنامه تمرینی پیلاتس به مدت دوازده هفته (3 جلسه در هفته، 60 دقیقه در هر جلسه) به اجرا درآمد. در این مدت گروه کنترل هیچ گونه فعالیت ورزشی نداشتند. نمونه خونی در حالت ناشتا طی دو مرحله، 48 ساعت قبل و پس از تمرینات گرفته شد. از آزمون آماری تی وابسته جهت بررسی اختلاف درون گروهی متغیرها و از آزمون تحلیل کوواریانس جهت بررسی اختلاف بین گروه­های تحقیق استفاده گردید.

یافته‌ها: نتایج تحقیق کاهش معناداری در غلظت گلوکز سرمی (0۰۳/0=p)، انسولین (02/0=p) و شاخص مقاومت به انسولین (007/0=p) و همچنین کاهش غلظت سرمی گرلین (۰۳/0=p) را در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل نشان داد (P≤0/05)؛ اما ارتباط معناداری بین سطوح گرلین سرمی و شاخص مقاومت به انسولین مشاهده نشد (P≥0/05).

بحث و نتیجه‌گیری: این یافته نشان می‌دهد که 12 هفته برنامه تمرینی پیلاتس می‌تواند با کاهش معنادار وزن در افراد دارای اضافه وزن باعث کاهش گرلین سرمی و همچنین کاهش شاخص مقاومت به انسولین شود.

متن کامل [PDF 1156 kb]   (104 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزشی
دریافت: ۱۳۹۵/۳/۲۳ | پذیرش: ۱۳۹۶/۲/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۶/۵/۱۸