جلد 44، شماره 1 - ( 1-1399 )                   جلد 44 شماره 1 صفحات 301-307 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، hodabiri@gmail.com
چکیده:   (523 مشاهده)
 
خلاصه:
سابقه و هدف:  مقاومت دارویی  سویه‌های سودوموناس آئروژینوزا به عنوان یک پاتوژن فرصت‌طلب  مطرح است و فرآیند مدیریت و درمان انواع عفونت‌های ناشی از آن به چالش مهمی تبدیل شده است. هدف این مطالعه بررسی فراوانی اینتگرون کلاس I در ایزوله‌های مقاوم  سودوموناس آئروژینوزا  جدا شده از نمونه‌های بالینی و محیطی است.
مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی روی 101 نمونه از بیماران مبتلا به سیستیک فیبروزیس بستری در بخش اطفال و بیماران دچار عفونت سوختگی بستری انجام شد. نمونه سواب‌های گلو وزخم تهیه شد و با روش‌های متداول میکروبی و بیوشیمایی تعیین هویت شدند.  تست مقاومت آنتی بیوتیکی با روش دیسک دیفیوژن و بر اساس دستورالعمل CLSI  انجام شد. DNA استخراج و برای ژن اینتگرون کلاس I PCR گذاشته شد.
 نتایج: از مجموع 101 سویه جدا شده از بیماران(37 نمونه سیستیک فیبروزیس و 64 نمونه سوختگی)، در مجموع نمونه ها بیشترین حساسیت به آنتی بیوتیک‌های کلیسیتن 9/96درصد و امیکاسین و پپیراسیلین 8/83درصد و بیشترین مقاومت ایزوله‌ها به ترتیب به سفتی زوکسیم 100درصد و سفتریاکسون 8/82درصد  مشاهده شد. از مجموع سویه‌های جدا شده 18 ایزوله نسبت به ایمی پنم مقاومت کامل، هفت ایزوله  مقاومت متوسط و 76 ایزوله حساسیت نشان دادند. نتایج نشان داد که 50درصد از کل سویه‌ها، دارای مقاومت چندگانه بودند.  نتایج PCR نشان داد که از101 نمونه 4/59درصد (60نمونه) حاوی ژن اینتگرون کلاس یک بودند.  اینتگرون کلاس یک به طور معناداری در سویه‌های مقاوم به امیکاسین، توبرمایسین، سیپروفلوکساسین و پیپراسیلین حضور داشت. 
نتیجه‌گیری: میزان مقاومت  سودوموناس آئروژینوزا نسبت به اغلب آنتی‌بیوتیک‌ها بخصوص آنتی‌بیوتیک‌های موثر به عنوان انتخاب آخر همانند کلیسیتین، امیکاسین و ایمیپنم  به صورت نگران‌کننده‌ای در حال افزایش است.  
متن کامل [DOC 311 kb]   (111 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: میکروب‌شناسی
دریافت: ۱۳۹۷/۱۰/۲۹ | پذیرش: ۱۳۹۸/۵/۹ | انتشار: ۱۳۹۹/۱/۲۳