جلد 45، شماره 3 - ( 7-1400 )                   جلد 45 شماره 3 صفحات 30-25 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه زیست شناسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران ، maryam_tehranipour@mshdiau.ac
چکیده:   (3258 مشاهده)
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻭ ﻫﺪﻑ: دیابت نوع 1 یا دیابت قندی وابسته به انسولین به دلیل نبود ترشح انسولین ناشی از تخریب سلول‌های بتا پانکراسی ایجاد می‌شود. جنس perovskia-L متعلق به تیره  نعناعیان با نام فارسی برازمبل دارای آثار فارماکولوژیکی مانند ضد درد، ضد التهاب، درمان عفونت و ... است. این مطالعه برای بررسی اثر عصاره گیاه برازمبل بر میزان قند خون و فاکتورهای بیوشیمیایی خون در رت‌های دیابتی‌نر انجام شد.
مواد و روش­ها: در این مطالعه تجربی از 60 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار باوزن 250 – 200 گرم که به طور تصادفی در 10 گروه 6 تایی شامل : کنترل، سالم دریافت‌کننده گلی بن گلامید، سالم تحت تیمار با 150 و 300 و 600 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن عصاره گیاه برازمبل، شاهد دیابتی (هیپرگلیسمی)، کنترل مثبت (هیپرگلیسمی تحت درمان با داروی گلی بن‌گلامید)، هیپرگلیسمی تحت درمان  با 150 و 300 و 600 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن عصاره گیاه برازمبل، تقسیم شدند. پس از 14 روز گاواژ نمونه‌ها، از حیوان‌ها نمونه‌های خونی گرفته و فاکتورهای بیوشیمیایی خون مانند گلوکز، انسولین، تری‌گلیسیرید، کلسترول وکلسترول- LDL سنجش شد.
یافتهها: نتایج  نشان داد که عصاره هیدروالکلی برازمبل میانگین گلوکز در گروه دیابتی را از 11±234   به 5 ± 140 در گروه‌های دیابتی تحت درمان و میانگین کلسترول را از 2±114 به 5±80 ومیانگین تری‌گلیسرید را از 3± 114 به 14± 70 و LDL را از 2 ±82  به 5 ± 44 کاهش داد. عصاره هیدروالکلی برازمبل به طور معناداری سبب مهار افزایش سطح گلوکزp<0.001 ، تری‌گلیسیرید p<0.001،کلسترول p<0.001 شده است و کاهش چشمگیری در سطح LDL در موش‌های دیابتی تحت درمان در مقایسه با حیوان‌های دیابتی بدون درمان مشاهده شد.
نتیجه­ گیری: به نظر می‌رسد که عصاره هیدروالکلی برازمبل دارای اثر کنترلی بر قند خون و تعدیل‌کنندگی بر فاکتورهای بیوشیمیایی خون در حیوان‌های دیابتی بوده و به احتمال در درمان دیابت موثر خواهد بود.
متن کامل [PDF 726 kb]   (961 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فیزیولوژی
دریافت: 1398/4/21 | پذیرش: 1399/4/3 | انتشار: 1400/10/19

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.