جلد 44، شماره 4 - ( 4-1399 )                   جلد 44 شماره 4 صفحات 600-606 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، kamal_ranjbar2010@yahoo.com
چکیده:   (621 مشاهده)
سابقه و هدف: از تمرینات ورزشی به عنوان مهمترین استراتژی غیر دارویی برای ایجاد اثرات حفاظتی پیش شرطی سازی میوکارد نام برده می شود، اما به طور کامل مکانیسم دقیق چنین فرایندی هنوز مشخص نیست. بنابراین، در این پژوهش به ارزیابی آثار حفاظتی پیش شرطی سازی تمرینات شنا بر آسیب ناشی از ایسکمی ریپرفیوژن میوکارد در موش های نر ویستار پرداخته شد.
مواد و روش­ها: بدین منظور، ۲۰ راس موش ویستار به طور تصادفی در دو گروه کنترل و گروه تمرینی توزیع شدند. گروه تمرینی به مدت ۱۰ هفته (۵ روز در هفته، هر جلسه ۶۰ دقیقه) به فعالیت شنا پرداختند. پس از اتمام دروه تمرینی کلیه آزمودنی ها تحت جراحی ایسکمی (۳۰ دقیقه) ریپرفیوژن (۱۲۰ دقیقه) میوکارد قرار گرفتند. سپس اندازه ناحیه انفارکتوس و شاخص­های فشار اکسیداتیو مورد اندازه گیری قرار گرفت.   
یافته­ها: نتایج آنالیز آماری نشان داد که  شاخص­های آنتی­اکسیدانیGSH ، GPx و کاتالاز  پس از آسیب ناشی از ایسکمی ریپرفیوژن میوکارد بین دو گروه تفاوتی نداشت، اما میزان MDA و MPO در گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کمتر بود. همچنین اندازه ناحیه انفارکتوس متعاقب آسیب ناشی از ایسکمی ریپرفیوژن میوکارد در گروه تمرینی ‌(۴/۶± ۳۲/۳۴) نسبت به گروه کنترل ( ۷/۹±  ۱۷/۴۲) به میزان ۸ درصد کمتر بود.
نتیجه­گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که ده هفته تمرینات شنا از طریق کاهش تولید رادیکال­های آزاد موجب کاهش اندازه ناحیه انفارکتوس پس از آسیب ناشی از ایسکمی ریپرفیوژن میوکارد می­گردد. این تغییرات حاکی از ایجاد اثرات حفاظتی پیش شرطی سازی تمرینات شنا می­باشد.
 
متن کامل [PDF 572 kb]   (52 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فیزیولوژی
دریافت: 1398/7/15 | پذیرش: 1398/9/27 | انتشار: 1399/4/7