پیشرفت در زمینه بیوشیمی پروتئین­ها در سال­های اخیر تهیه انسولین­های خالص­تری را میسر کرده است. این انسولین­ها (Single Peak, Single Component) به علت خالص بودن، خاصیت آنتی ژنیک کمتری دارند و آلرژی و بروز مقاومت به انسولین با آنها کمتر است. در اکثر کشورها انسولین­های فوق را می­توان به طور تجارتی تهیه کرد.
انفوزیون مقادیر کم انسولین در درمان اغماهای دیابتی، در چند سال پذشته در بعضی مراکز معمول شده و محل خاصی پیدا کرده است. ما معتقد هستیم که ضمن آشنا بودن به این روش­ها تا مطالعات بعدی و بررسی مرگ و میر با طرق کلاسیک و این طریقه جدید روش انفوزیون هنوز فقط به عنوان پژوهش در مراکز خاص بایستی مورد استفاده داشته باشند.
در حال حاضر امیدوار کننده­ترین و درخشان ترین پژوهش­ها در مورد پانکراس مصنوعی انجام می­گیرد. به نظر می­رسد که پانکراس مصنوعی در آتیه نزدیکی به طور معمول در درمان اغماهای دیابتی و سایر موارد حاد در بیمارستان­ها مورد مصرف داشته باشد در مورد درمان طویل المدت بیماری قند با پانکراس مصنوعی بایستی منتظر پیشرفت­های تکنیکی بیشتری بود که در چند سال آتی احتمالا میسر خواهد شد.