کارتیکوتراپی در درمان بیماری های عفونی با ارزش ترین سلاح است . بشرطی که در موارد ضروری و درجایی که اندیکاسیون دارد تجویز گردد. بعلت داشتن خاصیت ضدسمی از اثزات اندوتوکسین بر قسمت های مختلف بدن جلوگیری و با تخفیف راکسیون های عمومی بدن خسارت ناشی از عوامل دفاعی بدن را از بین می برد.
دلایل استعمال آن بعلت خواص ضد سمی ، ضد التهابی و تب  و ضد آلرژی  و جلوگیری از فیبروزاسکلروزنسجی است . در بیماری هایی که ایجاد توکسمی شدید ، ضایعه سورنال ، راکسیونهای شدید ، ضایعات آبرژیک اگزوداسیون و فیبروز شدید می نمایند ، استعمال می شود.
کورتیکوئید انتخابی پردنیزولون و در بعضی موارد همی سوکسینات هیدروکورتیزون می باشد . میزان دارو بر حسب نوع و شدت بیماری2m-15  پردنیزولون یا معادل آن همی سوکسینات  و مدت درمان آن بستگی به سیر بیماری خواهد داشت . استعمال آن در عفونت های میکروبی بیشتر از تب تیفوئید وبروساوز ، سیتی سمی می باشد. کشت آندوتوکسیت ، مننژیت های چرکی اشکال سل ورماتیسم و در عفونت های ویروسی در هپاتیت ویروسی منونوکلئورعفونی ، عوارض اوریون و گریپ، در آلرژی های ادماتوز اطفال ، کاردیوپاتی های ویروسی و بعد از واکسیناسیون و در عفونت های ایکتزائی ندرتا در موارد وخیم ، در عفونت های انگلی درتوکسوپلاسوز و اشکال مغزی مالاریا و همچنین بمنظور جلوگیری از راکسیون های آلرژیک (واکنش های سدیک و عیره) می باشد.
به این نتکه باید توجه نمود که مدت کورتیکوئید همراه انتی بیوتیک موثر باید کوتاه باشد و بتدریج قطع شود.