جلد 45، شماره 4 - ( 10-1400 )                   جلد 45 شماره 4 صفحات 59-52 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشیار فیزیولوژی ورزشی ، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران ، b.gorbanian@gmail.com
چکیده:   (451 مشاهده)
سابقه و هدف: کاهش سطوح تستوسترون و دهیدرواپی آندروسترون سولفات به‌عنوان ریسک‌فاکتورهای آنابولیکی تهدیدکننده سلامتی عمومی در افراد جوان معرفی‌شده است. هدف از این پژوهش، بررسی اثر تمرین مقاومتی همراه  با نوروفیدبک بر سطوح سرمی تستوسترون و دهیدرواپی آندروسترون سولفات در مردان جوان است.
مواد و روش­ها: 30 نفر از مردان جوان در گروه تمرین مقاومتی(10 نفر)، تمرین مقاومتی و نوروفیدبک (10 نفر) و کنترل(10 نفر) تقسیم شدند. گروه­های تمرینی به مدت هشت هفته تمرین مقاومتی و نوروفیدبک را به‌صورت سه جلسه متناوب در هفته اجرا کردند. در مراحل پیش و پس‌آزمون سطوح هورمون­های تستوسترون و دهیدرواپی آندروسترون سولفات اندازه‌گیری شد. برای مقایسه میانگین­های بین گروهی از آزمون‌ تحلیل واریانس ترکیبی و برای مقایسه میانگین­های درون­گروهی از آزمون تی همبسته استفاده شد.
یافته ­ها: سطوح سرمی تستوسترون افزایش معناداری را پس از تمرین مقاومتی و تمرین مقاومتی ترکیبی با نوروفیدبک نسبت به گروه کنترل در مردان جوان داشت(01/0=p). مقادیر دهیدرواپی آندروسترون سولفات افزایش معنا­داری بهتری در گروه تمرین مقاومتی ترکیبی با نوروفیدبک نسبت به تمرین مقاومتی داشت(01/0=p). همچنین سطوح سرمی کورتیزول نسبت به گروه کنترل در گروه تمرین مقاومتی و نوروفیدبک کاهش معنا­دار(001/0=p)، ولی در گروه تمرین مقاومتی کاهش غیرمعنا­داری(31/0=p) داشت.
نتیجه‌گیری: به نظر می­رسد هورمون­های آنابولیکی و کاتابولیکی نسبت به تحریک الکتریکی مغز همراه با تمرین مقاومتی پاسخ بهتری دارند.
متن کامل [PDF 563 kb]   (84 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: تربیت بدنی و علوم ورزشی ( فیزیولوژی ورزشی - بیومکانیک ورزشی )
دریافت: 1399/8/16 | پذیرش: 1400/3/12 | انتشار: 1400/11/20

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.