جلد 49، شماره 4 - ( 12-1404 )
جلد 49 شماره 4 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.SBMU.AEC.1403.074
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Soltani Largani H, Ojaghi S, Zardooz H. The impact of long-term high fat-high fructose diet consumption on the occurrence of depressive like behaviors in adult male rats. Research in Medicine 2026; 49 (4)
URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-3517-fa.html
URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-3517-fa.html
سلطانی لرگانی هانیه، اجاقی سارا، زردوز حمیرا. اثر مصرف دراز مدت رژیم غذایی پرچرب - پرفروکتوز بر بروز رفتار شبه افسردگی در موشهای صحرایی نر بالغ. پژوهش در پزشکی. 1404; 49 (4)
مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی، تهران & گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی وخدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی، تهران ، homeira_zardooz@yahoo.com
چکیده: (41 مشاهده)
سابقه و هدف: شواهد نشان میدهند که الگوهای غذایی پرکالری، بهویژه رژیمهای پرچرب و پرفروکتوز، میتوانند با القای اختلالات متابولیکی و التهاب سیستمیک بر سلامت روان و رفتار اثر بگذارند. هرچند، دادههای محدودی درباره اثر همزمان آنها بر رفتارهای شبه افسردگی وجود دارد. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر مصرف طولانی مدت رژیم پرچرب–پرفروکتوز در دوره بزرگسالی بر التهاب سیستمیک، پروفایل لیپیدی و رفتار شبه افسردگی در موشهای صحرایی نر بالغ انجام شد.
مواد و روشها: در مطالعه ی تجربی حاضر ۲۰ سر موش صحرایی نر ویستار در پایان هفت هفتگی بهطور تصادفی به دو گروه دریافتکنندهی غذای استاندارد و غذای پرچرب–پرفروکتوز تقسیم شدند و به مدت ۸ هفته رژیمهای مربوطه را دریافت کردند. در پایان دوره، غلظتهای پلاسمایی[1]FFA، [2]TG و [3] TNF-αاندازهگیری شد. از آزمون شنای اجباری[4] جهت ارزیابی رفتار شبه افسردگی استفاده گردید. نتایج با آزمون آماری t مستقل آنالیز شد.
یافتهها: مصرف رژیم پرچرب–پرفروکتوز، غلظتهای پلاسمایی FFA (کنترل: 0/04 ± 0/54، رژیم: 0/07 ± 0/76، 0/05P<)، TG (کنترل: 5/63 ± 47، رژیم: 4/86 ± 68/50، 0/05P<)، TNF-α (کنترل: 1/25 ± 15/37، رژیم: 6/79 ± 97/75، 0/0001P<) و مدت زمان بیحرکتی آزمون شنای اجباری (کنترل: 13/49 ± 219/8، رژیم: 11/20 ± 263/1، 0/05P<) را افزایش داد.
نتیجهگیری: به نظر می رسد که مصرف طولانیمدت رژیم پرچرب پرفروکتوز در بزرگسالی موجب دیسلیپیدمی و التهاب سیستمیک می شود که با بروز رفتار شبه افسردگی همراه است. این یافته ها بر ارتباط تنگاتنگ متابولیسم، التهاب و رفتار تأکید میکند.
مواد و روشها: در مطالعه ی تجربی حاضر ۲۰ سر موش صحرایی نر ویستار در پایان هفت هفتگی بهطور تصادفی به دو گروه دریافتکنندهی غذای استاندارد و غذای پرچرب–پرفروکتوز تقسیم شدند و به مدت ۸ هفته رژیمهای مربوطه را دریافت کردند. در پایان دوره، غلظتهای پلاسمایی[1]FFA، [2]TG و [3] TNF-αاندازهگیری شد. از آزمون شنای اجباری[4] جهت ارزیابی رفتار شبه افسردگی استفاده گردید. نتایج با آزمون آماری t مستقل آنالیز شد.
یافتهها: مصرف رژیم پرچرب–پرفروکتوز، غلظتهای پلاسمایی FFA (کنترل: 0/04 ± 0/54، رژیم: 0/07 ± 0/76، 0/05P<)، TG (کنترل: 5/63 ± 47، رژیم: 4/86 ± 68/50، 0/05P<)، TNF-α (کنترل: 1/25 ± 15/37، رژیم: 6/79 ± 97/75، 0/0001P<) و مدت زمان بیحرکتی آزمون شنای اجباری (کنترل: 13/49 ± 219/8، رژیم: 11/20 ± 263/1، 0/05P<) را افزایش داد.
نتیجهگیری: به نظر می رسد که مصرف طولانیمدت رژیم پرچرب پرفروکتوز در بزرگسالی موجب دیسلیپیدمی و التهاب سیستمیک می شود که با بروز رفتار شبه افسردگی همراه است. این یافته ها بر ارتباط تنگاتنگ متابولیسم، التهاب و رفتار تأکید میکند.
نوع مطالعه: پژوهشی |
موضوع مقاله:
فیزیولوژی
دریافت: 1404/11/14 | پذیرش: 1405/2/17 | انتشار: 1405/3/12
دریافت: 1404/11/14 | پذیرش: 1405/2/17 | انتشار: 1405/3/12
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine
Designed & Developed by : Yektaweb