جلد 33، شماره 2 - ( 9-1388 )                   جلد 33 شماره 2 صفحات 94-88 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، khatam81@yahoo.com
چکیده:   (14530 مشاهده)
چکیده سابقه و هدف: با توجه به شیوع و روند رو به افزایش سرطان کولورکتال و اهمیت اتیولوژیک این سرطان و وجود گزارش‌هایی مبنی بر نقش احتمالی پلی‌مورفیسم‌های ژن‌های مختلف در بروز بیماری‌هایی از قبیل سرطان‌ها و علاوه بر این عدم وجود گزارشی در ایران مبنی بر ارتباط سرطان کولورکتال با پلی‌مورفیسم‌های 06- متیل گوانین متیل ترانسفراز (MGMT)، که پروتئین دخیل در ترمیم مولکول DNA و عامل محافظت سلول در مقابل عوامل آلکیله کننده است، این تحقیق صورت گرفت. روش بررسی: در این مطالعه مورد- شاهدی بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال با افراد غیر مبتلا مورد بررسی قرار گرفتند. اساس قبول یا رد تشخیص سرطان کولورکتال، گزارش پاتولوژی نمونه‌های بیوپسی شده در کولونوسکوپی بود. گروه شاهد از نظر سن، جنس و مراجعه هم‌زمان به مراکز درمانی با گروه مورد همسان شدند. .از افراد هر دو گروه 5 میلی‌لیتر خون محیطی گرفته شد که پس از استخراج DNA آنها با روش فنل- کلروفرمّ ناحیه مربوط به پنج پلی‌مورفیسم (58 پرولین ← سرین، 84 لوسین ← فنیل آلانین، 128 آرژینین←گلوتامین،143 ایزولوسین←والین و 160 گلیسین ← آرژینین) از ژن MGMT با استفاده از تکنیک Pyrosequencing بررسی شد. تاثیر حالات سالم/سالم ،سالم/پلی مورف و پلی مورف/پلی مورف بر سرطان کولورکتال مورد قضاوت آماری قرار گرفت. یافته ها: 421 نفر(208 فرد مبتلا به سرطان کولورکتال و 213 نمونه شاهد) بررسی شدند. پلی‌مورفیسم‌های 58 پرولین ← سرین و 143 ایزولوسین←والین با سرطان کولورکتال ارتباطی نداشتند، اما پلی‌مورفیسم‌های 84 لوسین ← فنیل آلانین، 128 آرژینین←گلوتامین و 160 گلیسین ← آرژینین به طور مشخصی در افراد بیمار حالت پلی مورفیک داشتند (0001/0P<). نتیجه گیری: با توجه به ارتباط برخی پلی‌مورفیسم‌ها با سرطان کولورکتال، توصیه می شود دست کم افراد درجه یک مبتلایان از نظر این پلی‌مورفیسمرها تحت بررسی و غربالگری قرار گیرند تا اقدامات لازم جهت پیشگیری در زمان مناسب صورت گیرد. واژگان کلیدی: سرطان کولورکتال، 06- متیل گوانین متیل ترانسفراز، Pyrosequencing، پلی‌مورفیسم
متن کامل [PDF 248 kb]   (3691 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی |
دریافت: 1388/9/21 | انتشار: 1388/8/24

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.