چکیده سابقه و هدف: با توجه به شیوع و روند روبه افزایش عمل هیپ و عدم اطلاع از نتایج آن درمرکز آموزشی درمانی اختر و به منظور تعیین نتایج تعویض کامل مفصل ران، این تحقیق طراحی و روی مراجعین به بیمارستان اختر تهران طی سال‌های 1364 تا 1384 انجام شد. روش بررسی: تحقیق به شیوه مطالعه داده‌های موجود انجام شد. پرونده بیماران واجد شرایط مورد بررسی قرار گرفت و سن، جنس، اندیکاسیون جراحی، استفاده از سیمان، میزان بقای ده ساله بر مبنای بررسی رادیولوژیک و بررسی بالینی و میزان HHS (Harris Hip Score) بیماران ثبت گردید. بیمارانی که حداقل یک ‌سال پیگیری داشتند، مورد بررسی قرار گرفتند. میزان بقای ده ساله تعیین شد و نقش عوامل مرتبط با آن بوسیله آزمون کای‌دو (²χ) و آزمون دقیق فیشر مورد قضاوت آماری قرار گرفت. یافته ها: تعداد 235 هیپ در 210 بیمار مورد جراحی قرار گرفت. سن بیماران 8/16 ± 5/55 بود. 49 درصد بیماران مرد و 51 درصد زن بودند. میزان بقای ده ساله بر حسب استفاده یا عدم استفاده از سیمان و نیز معیار سنجش (بالینی و رادیوگرافیکی) بین 85-60 درصد متغیر بود (2/0>P) و میزان HHS برابر 7/15±8/78 بود. جراح، روش جراحی و BMI نقشی در میزان موفقیت درمانی نداشتند. نتیجه گیری: به نظر می‌رسد میزان بقای تعویض کامل مفصل ران در این بیمارستان کمتر از مطالعات دیگران بوده است و بررسی بر روی علل این امر توصیه می‌شود. واژگان کلیدی: هیپ، HHS، بقای ده ساله، تعویض کامل مفصل هیپ.

واژه‌های کلیدی: واژگان کلیدی: هیپ، HHS، بقای ده ساله، تعویض کامل مفصل هیپ.

متن کامل [PDF 175 kb]   (5568 دریافت)