جلد 34، شماره 3 - ( 9-1389 )                   جلد 34 شماره 3 صفحات 152-156 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه طب فیزیکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، dr.aminazhari@gmail.com
چکیده:   (33835 مشاهده)
چکیده سابقه و هدف: درد از معدود مشکلات پیش رو جهت انجام الکترومیوگرافی (EMG) است. مطالعات اخیر نشان داده که یک فرم لیدوکائین اثرات مشابه پماد Emla که بعضا در کاهش درد EMG needling پیشنهاد شده است، دارد. لذا این مطالعه به منظور تعیین تاثیر پماد لیدوکائین اچ و دارونمای آن در پیشگیری از درد حین EMG needling در بیماران مراجعه کننده جهت انجام این روش تشخیصی به بخش طب فیزیکی و توانبخشی بیمارستان شهدای تجریش در سال 1388 انجام گرفت. روش بررسی: این کارآزمایی بالینی دوسویه کور روی تعداد 47 نفر و 94 اندام تحتانی انجام گرفت. میزان درد ایجاد شده در عضله تیبیالیس انتریور بعد از دریافت پماد لیدوکائین اچ یا دارونما با شاخص VAS مورد سنجش قرار گرفت. میزان و شدت درد در دو گروه با آزمون‌های من ویتنی U و کای‌دو مورد قضاوت آماری قرار گرفت. یافته‌ها: تحقیق روی 47 نفر که 3/38 درصد مرد و 7/61 درصد زن و در سنین 4/16±5/45 سال بودند انجام گرفت. میزان نمره درد در گروه شاهد 07/2±11/6 و در گروه تجربی 14/2±62/4 بود (05/0>P). فراوانی درد خفیف با درجه 4 و کمتر در گروه شاهد 3/21 درصد و در گروه تجربی 1/51 درصد بود (01/0P<). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد پماد لیدوکائین اچ در پیشگیری از درد حین EMG needling موثر باشد، اما دستیابی به موثرترین و عملی‌ترین داروی بی‌حسی نیازمند مطالعات بیشتری است. واژگان کلیدی: پماد لیدوکائین اچ، درد، سوزن EMG.
متن کامل [PDF 123 kb]   (5751 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: بین رشته ای ( مدیریت آموزشی، تحقیقات آموزشی، آموزش پزشکی )
دریافت: ۱۳۸۹/۱۱/۲۰