جلد 35، شماره 2 - ( 4-1390 )                   جلد 35 شماره 2 صفحات 75-80 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دستیار جراحی عمومی، بخش جراحی عمومی بیمارستان آیت ا... طالقانی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، Drssm59@yahoo.com
چکیده:   (50730 مشاهده)
چکیده سابقه و هدف: در سال‌های اخیر اسفنکتروتومی شیمیایی با استفاده از روش‌های گوناکونی از جمله تزریق سم بوتولینیوم، به‌عنوان روش مؤثر در درمان فیشر آنال مزمن مطرح شده است. هدف از این مطالعه مقایسه اثر تزریق سم بوتولینیوم با اسفنگتروتومی در درمان بیماران مبتلا به فیشر آنال مزمن می‌باشد. روش بررسی: در یک کارآزمایی بالینی آینده‌نگر تصادفی، 19 بیمار تحت عمل جراحی اسفنکتروتومی قرار گرفتند و 21 بیمار با تزریق سم بوتولینیوم به میزان 30 واحد منقسم در 3 سرنگ انسولین جداگانه (هر کدام حاوی 10 واحد سم بوتولینیوم) به صورت تزریق داخل اسفنکتر داخلی مقعد در قدام و طرفین مقعد، درمان شدند و در یک دوره پیگیری 6 ماهه از نظر التیام و بی اختیاری مدفوع و گاز بررسی و با آزمون کای دو مورد قضاوت آماری قرار گرفتند. یافته‌ها: میزان التیام کامل فیشر در هفته دوم تا ماه ششم در گروه بوتاکس به ترتیب 33/3، 76/2، 85/7 و 85/7 درصد و در گروه اسفنکتروتومی به ترتیب 47/4، 89/5، 100 و 94/7 درصد بود (4/0>p). در هیچ یک از بیماران دو گروه بی‌اختیاری مدفوع مشاهده نشد. بی‌اختیاری به گاز نیز در هفته دوم تا ماه ششم در گروه بوتاکس به ترتیب 38/1، 19، 4/8 و صفر درصد و در گروه اسفنکتروتومی به ترتیب 63/2، 31/6، 26/3 و 21/1 درصد بود. بی اختیاری به گاز تنها در ویزیت ماه ششم از تفاوت آماری معنی-داری برخوردار بود (04/0=p). نتیجه‌گیری: اسفنکتروتومی شیمیایی با تزریق سم بوتولینیوم به میزان 30 واحد در 3 نقطه از اسفنکتر روشی کار آمد و کم‌عارضه در درمان فیشر مزمن مقعدی است. به همین دلیل این روش درمانی به عنوان گام نخست درمانی در بیماران مبتلا به فیشر مزمن پیشنهاد می‌شود. واژگان کلیدی: سم بوتولینیوم، فیشر آنال مزمن، اسفنگتروتومی داخلی مقعد.
متن کامل [PDF 127 kb]   (7705 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: جراحی (عمومی، اطفال، عروق، توراکس، ترمیمی، فک و صورت )
دریافت: ۱۳۹۰/۷/۵