fa بررسی تاثیر ترشحات سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسان بر التیام زخم‌های دیابتی پژوهشی Original <p>چکیده سابقه و هدف: تاثیر مثبت ترشحات سلول‌های بنیادی مزانشیمی در فرایند ترمیم برخی بافت ها گزارش شده است. به نظر می‌رسد این ترشحات به علت دارا بودن متابولیت‌ها و فاکتورهای ویژه، در درمان زخم های دیابتی هم موثر باشد. در این مطالعه بر آن هستیم تا تاثیر ترشحات سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسان را بر استحکام زخم دیابتی بررسی نماییم. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 24 سر موش صحرایی به صورت تصادفی به چهار گروه کنترل سالم، کنترل دیابتی، دیابتی پلاسبو (تحت درمان با محیط کشت پایه) و دیابتی تجربی (تحت درمان با محیط کشت بهینه) تقسیم شدند. برای القاء دیابت در موش‌ها از تجویز داخل صفاقی آلوکسان استفاده شد و در ناحیه پشت موش‌ها یک برش با ضخامت کامل پوست ایجاد گردید. طی 24 ساعت پس از ایجاد زخم موش های گروه تجربی 200 میکرولیتر محیط کشت بهینه، و گروه پلاسبو نیز 200 میکرولیتر محیط کشت پایه را به صورت تزریق داخل وریدی دریافت نمودند. 15 روز بعد از ایجاد زخم، از زخم ها نمونه برداری شد و آزمایش بیومکانیکی از نوع کشش پذیری (tensiometery) روی آنها انجام شد و داده های به دست آمده با آزمون ANOVA تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: اختلاف وزن و قندخون موش های دیابتی با گروه سالم از نظر آماری معنی‌دار بود (001/0>P). مقدار نیروی حداکثر گروه دیابتی تجربی (05/1&plusmn;45/3) نسبت به گروه دیابتی کنترل (56/0&plusmn;76/1) و گروه دیابتی پلاسبو (62/0&plusmn;30/2) افزایش معنی داری یافته بود (05/0>p). علاوه برآن میزان استرس حداکثر گروه دیابتی تجربی (1/0&plusmn;34/0) نسبت به گروه دیابتی کنترل (05/0&plusmn; 18/0)، و همچنین میزان سفتی ارتجاعی گروه دیابتی تجربی (07/1&plusmn;19/3) در مقایسه با گروه دیابتی پلاسبو (19/0&plusmn;20/2) افزایش معنی‌داری داشت (05/0>p). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که استفاده از ترشحات سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسان موجب افزایش استحکام زخم دیابتی می‌شود. مطالعات بیشتر با بررسی‌های بافت شناسی و مولکولی توصیه می‌گردد.&nbsp;</p> <p>Abstract Background: Diabetes is a metabolic chronic disorder that makes it difficult to heal wounds because of its complications. To this point, many studies on the use of mesenchymal stem cells in wound healing process particularly diabetic ulcers have been done. In this study, we evaluate the impact of mesenchymal stem cells-derived conditioned medium (MSC-CM) on diabetic wound strength. Materials and methods: The type of study is experimental. 24 rats were divided into four groups: normal control, diabetic control, diabetic placebo (culture medium treated) and diabetic experimental (treated with MSC-CM). Diabetes mellitus was induced in the diabetic rat groups by intraperitoneal injections of alloxan. One full-thickness skin incision was made on the dorsal region of each rat.Conditioned medium were obtained from human bone marrow mesenchymal stem cells. 24 hours after wounding, diabetic experimental rats received 200 &micro;l of conditioned medium, and diabetic placebo rats received 200 &micro;l of of culture medium intravenously. 15 days after wounding, the wounds were sampled and biomechanical testing of elasticity (tensiometery) was performed on them and strength of wounds was evaluated by ANOVA test. Results: Body weight and blood glucose difference of diabetic rats was significantly higher than the control group (P=0.00). Maximum force of experimental group was 3.45&plusmn;1.05 while this criterion in diabetic control was 1.76&plusmn; 0.56 and in diabetic placebo was 2.30&plusmn;0.62, which was significantly increased (p<0.05). Morover,the maximum stress of experimental group was 0.34&plusmn;0.1, which compared to the diabetic control group (0.18&plusmn;0.05) showed a significant increase. In addition, standard elastic stiffness of the experimental group was 3.19 &plusmn;1.07, whichcompared with diabetic placebo group (2.2 &plusmn;0.19) significantly increased. Conclusion: It seems to be human mesenchymal stem cells-derived conditioned medium has significant effect on wound strength in diabetic rats. Keywords: Diabetes, Mesenchymal stem cells, Conditioned medium, Wound healing, Tensiometry</p> دیابت, سلول بنیادی مزانشیمی, محیط کشت بهینه, التیام زخم, تنسیومتری. Diabetes, Mesenchymal stem cells, Conditioned medium, Wound healing, Tensiometry 10 18 http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-697&slc_lang=fa&sid=1 Rasool Ganji رسول گنجی piryae@sbmu.ac.ir 100319475328460030113 100319475328460030113 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه بیولوژی و علوم تشریحی Abbas Piryaei عباس پیریایی piryae@sbmu.ac.ir 100319475328460030114 100319475328460030114 Yes دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه بیولوژی و علوم تشریحی Mohammad Bayat محمد بیات piryae@sbmu.ac.ir 100319475328460030115 100319475328460030115 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه بیولوژی و علوم تشریحی Masoumeh RajabiBazl معصومه رجبی بذل 100319475328460030116 100319475328460030116 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه بیولوژی و علوم تشریحی Zhaleh Mohsenifar ژاله محسنی فر 100319475328460030117 100319475328460030117 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه بیولوژی و علوم تشریحی Raziyeh Kheirjoo راضیه خیرجو 100319475328460030118 100319475328460030118 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه بیولوژی و علوم تشریحی