جلد 26، شماره 4 - ( زمستان 1381 )                   جلد 26 شماره 4 صفحات 308-305 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


چکیده:   (15704 مشاهده)

در وضعیت های مختلف مثل ترومبوز سیاهرگهای عمقی، آمبولی مغزی و بیماریهای دریچه ای قلب استفااده از داروهای ضد انعقاد خوارکی لازم است. فاکتورهای انعقادی که در مسیر خارجی قرار دارند با داروهای ضد انعقاد خوارکی سرکوب می شوند. PT یک آزمایش انتخابی در کنترل درمان با داروهای ضد انعقاد خوراکی است. نتایج PT بدست آمده در آزمایشگاههای مختلف با هم متفاوت هستند. برای یکسان سازی گزارش PT در سراسر دنیا INR پیشنهاد شده است. این روش اختلاف موجود بین آزمایشگاهها را که نشأت گرفته از اختلاف در حساسیت ترومبوپلاستین‌ها و روش آزمایشگاهی بکار گرفته شده توسط آنها بود، از بین می برد. بر اساس این روش پیشنهاد می شود که دوز داروی ضد انعقاد خوراکی آنقدر باشد که INR برای بیمارانی که دارای دریچه مصنوعی مکانیکی قلب هستند، 5/3 – 5/2 و برای بقیه بیماران بین 3-2 باشد. همچنین پیشنهاد شده است برای بیمارانی که دچار سکته قلبی شده واحتیاج به درمان با داروهای ضد انعقاد خوارکی دارند، مقدار INR بین 5/2 تا 5/3 باشد.

واژه‌های کلیدی: داروهای ضد انعقادی، PT
متن کامل [PDF 163 kb]   (2098 دریافت)    
نوع مطالعه: عمومی | موضوع مقاله: بین رشته ای ( مدیریت آموزشی، تحقیقات آموزشی، آموزش پزشکی )
دریافت: 1381/10/12 | انتشار: 1381/9/24

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.