جلد 35، شماره 4 - ( 12-1390 )                   جلد 35 شماره 4 صفحات 220-215 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشکده تغذیه و صنایع غذایی، انستیتو تحقیقات تغذیه‌ای و صنایع غذایی کشور، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، mirmiran@endocrine.ac.ir
چکیده:   (12229 مشاهده)
چکیده سابقه و هدف: مطالعات آزمایشگاهی و بررسی مدل‌های حیوانی نشان داده‌اند جوانه بروکلی موجب بهبود استرس اکسیداتیو در شرایط هیپرگلیسمی می‌گردد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر پودر جوانه بروکلی با غلظت بالای سولفورفان بر پراکسیداسیون لیپیدی و شاخص استرس اکسیداتیو در مبتلایان به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به انجمن دیابت و درمانگاه غدد بیمارستان طالقانی در سال 1389 طراحی و اجرا شد. روش بررسی: تحقیق حاضر با طراحی کارآزمایی بالینی شاهد‌دار بر روی 81 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد. بیماران به طور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند: 1) 10 گرم در روز پودر جوانه بروکلی (26نفر)، 2) 5 گرم در روز پودر جوانه بروکلی (29 نفر) و 3) شاهد با مصرف 5 گرم در روز دارونما (26 نفر). غلظت سرمی مالون دی آلدئید، LDL-C اکسید شده، غلظت کل اکسیدان‌های سرم، ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی سرم، و شاخص استرس اکسیداتیو در ابتدای مطالعه و در پایان هفته چهارم مداخله اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: میانگین غلظت سرمی مالون دی آلدئید و LDL-C اکسید شده در گروه 1، در پایان هفته چهارم نسبت به پایه به ترتیب، 9/8 درصد و 9/4 درصد کاهش معنی‌داری داشت. در گروه 1 و 2، پس از 4 هفته مکمل‌یاری با پودر جوانه بروکلی، میانگین ظرفیت تام آنتی اکسیدانی سرم به ترتیب 9/15 درصد و 3/10 درصد افزایش معنی دار، و شاخص استرس اکسیداتیو به ترتیب، 7/13درصد و 3/8 درصد کاهش معنی‌داری داشت. غلظت کل اکسیدان‌های سرم در مدت مداخله تغییر معنی‌داری نداشت. همچنین تغییر معنی‌داری در شاخص‌های استرس اکسیداتیو در گروه دارونما مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد پودر جوانه بروکلی به‌واسطه غلظت بالای سولفورفان می‌تواند در کاهش پراکسیداسیون لیپیدی و بهبود تعادل اکسیدانی آنتی‌اکسیدانی در بیماران دیابتی تاثیر مثبت داشته باشد. واژگان کلیدی: دیابت نوع دو، پراکسیداسیون لیپیدی، استرس اکسیداتیو، جوانه بروکلی، سولفورفان.
متن کامل [PDF 249 kb]   (2782 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی |
دریافت: 1391/1/5 | انتشار: 1390/11/26

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.