Pejouhesh dar Pezeshki (Research in Medicine)

fa تأثیر مصرف سویا بر شاخص‌های هیستوموفومتری معده و عوامل بیوشیمیائی بیوشیمیایی سرم خون در مدل حیوانی Effect of soybean on histomorphometric parameters of stomach and biochemical factors of blood serum in animal model پژوهشی Original سابقه سابقه و هدف: در دنیای مدرن، سویا به‌عنوان یک ماده غذایی با ارزش  برای تأمین پروتئین و بسیاری از مواد ضروری بدن استفاده می‌شود. معده  هم بخشی از لوله گوارش است که در هضم مکانیکی و شیمیایی مواد غذایی نقش دارد. هدف از این مطالعه تعیین تأثیر کنجاله سویا بر هیستولوژی و هیستومتری معده و عوامل بیوشیمیایی سرم خون است. روش بررسی: در این مطالعه تجربی 30 سر موش سوری نابالغ ماده‌ نژاد Balb/C را در سن سه هفتگی انتخاب و براساس سه نوع رژیم غذایی به سه گروه  (گروه A یا گروه کنترل از رژیم غذایی با پروتئین کامل، گروهB از رژیم غذایی با 40 درصد سویا و گروهC از رژیم غذایی با 20 درصد سویا) تقسیم شدند. پس از سه ماه موش‌ها بیهوش و از قلب آن‌ها  برای تعیین سطح سرمی اوره، پروتئین تام، کلسترول و LDL خون‌گیری انجام شد. پس از خارج کردن معده و آماده‌سازی بافتی، مقاطع به روش H&E رنگ‌آمیزی شدند. پس از انجام مطالعه بافت‌شناسی، مقاطع  به وسیله میکروسکوپ نوری مجهز به نرم‌افزارAXIOVISION بررسی هیستومتریک  شدند و ضخامت مخاط، ، زیر مخاط، عضلات، عمق پیت و تعداد سلول‌های حاشیه‌ای اندازه‌گیری شدند. داده‌ها از نظر آماری با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه  (ANOVA)  برای مقایسه گروه کنترل با گروه‌های تجربی و ازTukey Test ج برای مقایسه گروه‌ها با یکدیگراستفاده  شد و سطح  معناداری برابر P<0. 05 در نظر گرفته شد. نتایج: مصرف سویا تغییر بافتی ایجاد نکرد. درمطالعه دقیق‌تر هیستومتریک (بر حسب میکرومتر)، نتایج نشان داد که بین گروه کنترل با گروه‌های مصرف‌کننده سویا در بخش غیر‌غده‌ای دیواره معده، افزایش  معناداری در ضخامت مخاط گروه تجربی B  (456±90)با گروه کنترل  (57. 3± 201) و لایه عضلانی گروه تجربیC 233. 3±84. 7)) در مقایسه با گروه کنترل±11. 7) 104.) دیده شد P<0. 05)). در بخش غده‌ای نیز افزایش  معناداری در ضخامت مخاط گروه‌های تجربی (1041. 4±167)B و 1331. 8±143. 4)C) با گروه کنترل 615. 3±83. 1))، عمق پیت‌های گروه‌های تجربیB 134. 6±14. 6)) و 154. 3±20. 3)C) با گروه کنترل 94. 8±12. 9))، و سلول‌های حاشیه‌ای گروه‌های تجربی B 157±4. 5)) و 30. 5±13. 6) C) با گروه کنترل 9. 8±1. 5)) و لایه عضلانی گروه‌های تجربی B 211. . 6±53. 7)) وC 195. 8±67. 9)) با گروه کنترل 155. 8±28. 2)) دیده شد P<0. 05)).  همچنین سطح سرمی کلسترول گروه‌های تجربیB 87. 8±20. 5)) و(C 83±16.) با گروه کنترل 117. 70±20. 7))، سطح سرمی اوره گروه‌های تجربیB 36. 2±10. 4)) وC 40. 6±12. 1)) با گروه کنترل 65. 3±7. 3)) کاهش  معناداری را نشان داد P<0. 05)). همچنین میزان LDL گروه‌های تجربیB 5581. 6±470. 9)) وC 5690. 1±479. 8)) در مقایسه با گروه کنترل 6907. 1±37. 7)) کاهش  معنادار بود  P<0. 05)). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد مصرف طولانی‌مدت سویا می‌تواند بر مخاط معده و تکثیر سلول‌های حاشیه‌ای تأثیر بگذارد و همچنین سطح سرمی کلسترول، اوره و LDL را کاهش دهد.  Introduction and Objective: In the modern world, soybean as a valuable meal is used for providing protein and some essential body needs. The stomach also as a part of alimentary canal has its own role in mechanical and chemical digestion. The objective of this study is evaluation of the effects of soy meal on histological and histometrical features of the stomach and also on biochemical factors of blood serum.  Methods: In this experimental study, a total of thirty immature female mice of Balb/C were selected at three weeks of age. Subsequently, on the basis of three types of diets, the mice were divided into three groups as; the group A or control, fed on a diet of full protein, the group B fed on a diet of 40% soy meal and the group C fed on a diet of 20% soy meal. After three months, the mice were anesthetized, and blood samples were obtained from the heart for determining the serum level of some hematologic factors such as urea, total protein, cholesterol and LDL. Then the stomach was removed, some tissue sections were prepared and stained with H&E. After histological study, the stomach was subjected to histometric evaluation. A light microscope equipped with Axiovision software surveyed the histometric data and the thickness of mucosa, submucosa, musculature, also depth of the pits and the number of parietal cells were measured. For data analysis, one way ANOVA was used to compare the control group with experimental groups and Tukey test was used to compare the groups with each other. The significance level was considered as p<0.05.                                                 Findings: Soya bean consumption didn’t cause histological changes. In the more precisely histometric study, the results showed that in non-glandular portion of the stomach, between the control group compared with the groups fed on soy meal, there was significant increase in thickness of mucosa in the experimental group B (676±99.45) compared with the control group (427±77.53) and also in thickness the muscular layers in the experimental group C (233.30±84.69) compared with the control group (104.05±11.71), (p<0.05). In the glandular portion also significant increase in thickness of mucosa in the experimental group B (1041.36±167.02) and C (1331.73±143.32) compared with the control group (615.29±83.14), in depth of pits in the experimental group B (134.53±14.60) and C (154.29±20.25) compared with the control group (94.79±12.93), in parietal cells in the experimental group B (15.66±4.45) and C (30.50±13.61) compared with the control group (9.83±1.47) and muscular layers in the experimental group B (211.59±53.68) and C (195.72±67.89) compared with the control group (155.73±28.23) was observed (p<0.05). However, a significant decrease in serum level of cholesterol in the experimental group B (87.76±20.53) and C (83.03±16.06) compared with the control (117.70±20.71), serum level of urea in the experimental group B (36.23±10.43) and C (40.58±12.14) compared with the control group (65.33±7.28) and also LDL value in the experimental group B (5581.6±470.90) and C (5689.1±479.79) compared with the control group (6907.1±37.64) was observed (p<0.05). Conclusion: It seems that long-term consumption of soybean could affect on the stomach mucosa and proliferation of parietal cells and also could decrease the serum levels of cholesterol, urea and LDL. سویا, کلسترول, موش, مخاط , معده, اوره ,هیستومورفومتری Soy bean, Cholesterol, Mice, Mucosa, Stomach, Urea, Histomorphometry. 177 182 http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-847-2&slc_lang=fa&sid=1 Simin Fazelipour سیمین فاضلی پور 100319475328460030027 100319475328460030027 Yes Department of Anatomy, Tehran Medical Branch, Islamic Azad University. Tehran-Iran. گروه علوم تشریحی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد پزشکی تهران. Zahra Tootian زهرا طوطیان 100319475328460030028 100319475328460030028 No Department of Basic Sciences, Faculty of Veterrinary Medicine, University of Tehran. Tehran-Iran . گروه علوم پایه، دانشگاه تهران، دانشکده دامپزشکی. Mohamad Taghi Sheibani محمد تقی شیبانی 100319475328460030029 100319475328460030029 No Department of Basic Sciences, Faculty of Veterrinary Medicine, University of Tehran. Tehran-Iran . گروه علوم پایه، دانشگاه تهران، دانشکده دامپزشکی. Reyhaneh Hooshmand abasi ریحانه هوشمند عباسی 100319475328460030030 100319475328460030030 No Department of Basic Sciences, Faculty of Veterrinary Medicine, University of Tehran. Tehran-Iran . گروه علوم پایه، دانشگاه تهران، دانشکده دامپزشکی. Hamidreza Chegini حمید رضا چگینی 100319475328460030031 100319475328460030031 No Department of Anatomy, Tehran Medical Branch, Islamic Azad University. Tehran-Iran. گروه علوم تشریحی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد پزشکی تهران. Marzieyeh Chegini مرضیه مینائی 100319475328460030032 100319475328460030032 No Department of Physiology, Tehran Medical Branch, Islamic Azad University. Tehran-Iran. ، گروه فیزیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد پزشکی تهران. Gelayol Brahman گلایول برهمن 100319475328460030033 100319475328460030033 No student Department of Anatomy, Tehran Medical Branch, Islamic Azad University. Tehran-Iran. گروه علوم تشریحی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد پزشکی تهران. Nima Vazir نیما وزیر 100319475328460030034 100319475328460030034 No Department of Basic Sciences, Faculty of Veterrinary Medicine, University of Tehran. Tehran-Iran . گروه علوم پایه، دانشگاه تهران، دانشکده دامپزشکی.