fa پلی‌مورفیسم‌های ژن گلوتاتیون–S– ترانسفراز P1، T1، M1 در بیماران مبتلا به هپاتیت اتوایمیون بین رشته ای ( مدیریت آموزشی، تحقیقات آموزشی، آموزش پزشکی ) Interdisciplinary (Educational Management, Educational research, Statistics, Medical education پژوهشی Original چکیده سابقه و هدف: هپاتیت اتوایمیون یک اختلال کبدی مزمن و التهابی با اتیولوژی ناشناخته است. جستجوی پلی‌مورفیسم‌های ژنتیکی نشان داده است که پلی‌مورفیسم‌های ژن‌های گلوتاتیون-s-‌ ترانسفراز، آنزیم‌هایی که کارسینوژن‌ها، داروها و ترکیبات خارجی را متابولیزه می‌کنند، ممکن است در استعداد ابتلا به بیماری اتوایمیون کبدی و شدت آن نقش داشته باشند. ما در این مطالعه پلی‌مورفیسم‌های M1، T1 و P1 ژن گلوتاتیون S ترانسفراز (GST) را در بیماران مبتلا به هپاتیت اتوایمیون مورد بررسی قرار دادیم. روش بررسی: تحقیق به روش مورد- شاهدی، بر روی 64 بیمار مبتلا به هپاتیت اتوایمیون تیپ I و 100 فرد سالم به عنوان کنترل انجام شد. پلی‌مورفیسم‌های T1 و M1 از طریق واکنش زنجیره پلی‌مراز مولتی‌پلکس (Mutiplex-PCR) و پلی‌مورفیسم P1 بوسیله واکنش زنجیره پلی‌مراز و هضم آنزیمی (PCR-RFLP)مورد آنالیز قرار گرفتند. یافته‌ها: جهش‌های ژنی GSTM1 و GSTT1 به ترتیب در 35(6/51%( و 15(4/23%) بیمار مبتلا به هپاتیت اتوایمیون تیپ I و همچنین 56 (56%) و 22 (22%) نمونه‌ کنترل دیده شد. مقایسه بیماران و افراد کنترل در ارتباط با ژنوتیپ‌های GSTM1 و GSTT1 هیچ تفاوت معنی‌داری را بیـن آنها نشان نداد. در مـورد ژنوتیپ‌های GSTP1 در گروه بیماران 25 نفر (1/39%) هتـروزیگوت، 7 نفر (9/10%) هموزیگوت و در گروه کنترل 14 نفر (14%) هموزیگوت و 38 نفر (38%) هتروزیگوت بودند بطوری‌که تفاوت معنی‌داری از نظر فراوانی پلی‌مورفیسم GSTP1 بین بیماران و افراد کنترل به دست نیامد. نتیجه‌گیری: با توجه به عدم تفاوت قابل ملاحظه در فراوانی این پلی‌مورفیسم‌ها در بیماران و افراد سالم، ارتباطی بین موتاسیون‌های ژن گلوتاتیون-S-ترانسفراز و هپاتیت اتوایمیون تیپ I وجود ندارد. واژگان کلیدی: گلوتاتیون-S-ترانسفراز، GSTM1، GSTP1، GSTT1، هپاتیت اتوایمیون Abstract: Background: Autoimmune hepatitis (AIH) is a chronic inflammatory liver disorder of unknown etiology. The search for gene polymorphisms has suggested that Glutathion-s-transferase (GST), enzymes that metabolize carcinogens, drug, and foreign compounds, may play a role in susceptibility to autoimmune liver disease and its severity. The objective of this study was to investigate for a relationship between the glutathion-s-transferase M1, T1 and P1 genotypes and type 1 autoimmune hepatitis. Materials and methods: In a case-control study, we investigated glutathion S-transferase (GST) P1 Ile (105) Val, T1, and M1 polymorphisms in 64 type 1 AIH patients and 100 healthy controls that were selected consecutively. GSTM1 and GSTT1 polymorphisms were analyzed by a Multiplex PCR procedure, whereas GSTP1 polymorphism was analyzed by PCR-RFLP. Results: GSTM1 and GSTT1 null genotypes (deletions) were determined in 33(51.6%) and 15 (23.4%) patients with type 1 AIH, and 56(56%) and 22(22%) controls, respectively. Comparison of patients and controls relative to GSTM1 and GSTT1 genotypes revealed no significant difference between them. Regarding GSTP1 genotypes, 25(39.1%) heterozygotes, 7 (10.9%) homozygotes in the case group and 38(38%) heterozygotes, 14(14%) homozygotes in the control group were observed. The allele frequency of GSTP1 (Val) was 30.4% and 33 % in patients and controls, respectively. There were no significant variation in GSTP1 frequencies between cases and controls. Conclusion: These results suggest that there is no association between GST M1, GSTT1 and GSTP1 gene polymorphisms and type 1 autoimmune hepatitis in Iran. ،گلوتاتیون-S-ترانسفراز،GSTM1،GSTP1،، GSTT1،هپاتیت اتوایمیون Glutathione S-transferase, GSTM1, GSTT1, GSTP1, Autoimmune hepatitis. 161 167 http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-17&slc_lang=fa&sid=1 لیلا علیدوست alidoust_le@yahoo.com 10031947532846002225 10031947532846002225 Yes دکتر مریم ظفرقندی 10031947532846002226 10031947532846002226 No دکتر محمدرضا آگاه 10031947532846002227 10031947532846002227 No دکتر حسین سندی 10031947532846002228 10031947532846002228 No Alidoost L, Zafarghandi M, Agah MR, Sandi H, Zali MR دکتر محمدرضا زالی 10031947532846002229 10031947532846002229 No