Pejouhesh dar Pezeshki (Research in Medicine)

fa بررسی میزان تغییر بیان و جهش های ژن های P53و MICAL2در مبتلایان به سرطان معده در شهر کرمان Evaluation of P53 and MICAL-2 Gene Expression and Mutations in Gastric Cancer Patients in Kerman پژوهشی Original سابقه و هدف: سرطان معده شایع‌ترین سرطان‌ بعداز سرطان ریه و دومین عامل مرگ ومیر ناشی ازسرطان درجهان است. تغییردرسطح بیان ژنها یکی ازمهمترین عوامل دربروز سرطان است. از جمله ژنهایی که سطح بیان آنهادرسرطان، تغییرمی کند می توان به P53 و MICAL2 اشاره کرد. ژن P53 ، یکی ازمهم‌ترین ژن‌هایی است که درممانعت ازبروز سرطان اهمیت داشته ودرتنظیم چرخۀ سلولی نقش دارد. ازسوی دیگر،MICAL2 کد کننده آنزیم مونواکسیژناز است ناپایداریF-اکتین می شود. افزایش بیان این ژن درتبدیل سلولهای مزانشیال به اپی تلیال در بافت سرطانی انسان و متاستاز نقش مهمی برعهده دارد . باتوجه به اینکه بررسی ژن MICAL-2 همزمان با ژن P53 در سرطان معده تاکنون صورت نگرفته است، این مطالعه باهدف تعیین میزان تغییر بیان اگزونهای 4، 5، 6 و7  ژن  P53 و MICAL2 برای اولین باردر مبتلایان سرطان معده درشهر کرمان درسال 1395-1396بااستفاده ازروشهایTime Real RT-qPCR و PCR-SSCP انجام شد.   مواد و روشها: دراین مطالعه مـوردی-شـاهدی بیان ژنهای P53 و MICAL2 بررسی شد. 30 نمونـه شـامل نمونـه بافـت تومـوری معـده ونمونـه بافـت حاشـیه سـالم آن ازبیمـاران تهیـه گردیـد RNA کل اسـتخراج شـده، سـپسcDNA  ســاخته شــد. درنهایــت بــا تکنیــکهای Time Real RT-qPCR و  PCR-SSCPواستفاده ازروش توالی یابی بیــان ژنهای MICAL2و  P53 تعیین شـد. بـرای تجزیه وتحلیـل میـزان بیـان ژنهـا ازآزمون آماریTest-T و ANOVA استفاده شد.   یافته ها: طبق نتایج بدست آمده، در بیماران مبتلا به سرطان معده، میزان بیان اگزون 6 دربافت سالم 38/0 و دربیماران 04/2 و میزان بیان اگزون 7 در بافت سالم 47/0و دربیماران 11/3 بود ولی اگزونهای 4 و 5 ژن P53 تغییر معنی داری نداشت. همچنین افزایش بیان ژن MICAL2 دربافت توموری2/2 برابر بافت سالم بود ومشخص شد میزان بیان ژنهای P53 و MICAL2 دربافت توموری، به مراتب بیشتر ازبافت سالم اطراف تومور می‌باشد(P<0.05). از سوی دیگر، براساس روش توالی یابی مشخص شد که دراگزون 4 دو نوع جهش از نوع حذف و بدمعنی وجود دارد.   نتیجه‌گیری: باتوجه به تغییرات در بیان ژنهای  P53و  MICAL2درسرطان معده می‌توان از تغییر بیان ژنها درافرادی که سابقه خانوادگی دارند، بعنوان یک بیومارکر استفاده نمود. چراکه تشخیص سرطان در مراحل اولیه، به‌طور قطع باپاسخ به درمان بهتری همراه است. Background and Aim: Stomach cancer is one of the most common cancers after lung cancer and the second cause of cancer deaths worldwide. Changes in the expression level of genes are one of the most important factors in cancers. Among them p53 and MICAL-2 were found have changes in their expression levels. P53 gene plays an important role as a tumor suppressor which is also regulates the cell cycle. MICAL-2 encodes monooxygenase which raises F-actin depolymerization. Increased expression of this gene involves the conversion of mesenchymal cells to epithelial which has been associated with metastasis. Considering that the MICAL-2 gene had not been studied with P53 gene at the same time in gastric cancer, this study was conducted to evaluate the expression level of P53 and MICAL-2 genes in stomach cancer patients in Kerman.   Materials and Methods: A case-control study was designed to determine the changes in the expression level of P53 and MICAL-2 genes. 30 tumor tissues and marginal non-tumor control tissues were obtained from patients. Total mRNA of the samples was extracted, then after cDNA synthesis, Real-Time RT-qPCR, PCR-SSCP as well as sequencing was performed to measure the gene expressions. T-test and ANOVA were used for data analysis.   Results According to the results, the expression levels of p53 gene were 0.38, 0.47 in cancerous tissues whereas they were 2.04 and 3.11 in normal tissues for exon 6 and 7 respectively. But the results indicated that exons 4 and 5 did not statistically different in normal and cancerous tissues. For MICAL-2 the expression level in the tumor was 2.2 fold increased in comparison to normal tissues. Therefore, it was found that the expression levels of p53 and MICAL-2 genes were significantly higher in tumor tissues compared to those from normal tissues (P<0.05). On the other hand, sequencing results demonstrated missense and deletion mutations in exon 4.   Conclusion: Regarding to the changes in the expression of P53 and MICAL2 genes in gastric cancer, determination of the expression level in individuals who have family history of this problem, these genes can be used as biomarkers. Because the diagnosis of cancer in the early stages definitely have a better response to therapies.   سرطان معده, ژن P53, MICAL2, تکنیــک Time Real RT-qPCR, PCR-SSCP, کرمان Gastric cancer, P53 , MICAL-2, Real Time RT-qPCR, PCR-SSCP, Kerman 247 253 http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3431-1&slc_lang=fa&sid=1 Saeide salari سعیده سالاری saeideh.salari@gmail.com 100319475328460029234 100319475328460029234 No Department of Clinical Biochemistry, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران Mehdi Mahmoodi مهدی محمودی mahmoodies@yahoo.com 100319475328460029235 100319475328460029235 No Department of Clinical Biochemistry, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران masoud torkzadeh mahani مسعود ترکزاده ماهانی mtmahani@gmail.com 100319475328460029236 100319475328460029236 No Department of Biotechnology, Institute of Science and High Technology and Environmental Sciences, Graduate University of Advanced Technology, Kerman, Iran پژوهشکده علوم محیطی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران nahid askari ناهید عسکری nahidaskari@gmail.com 100319475328460029237 100319475328460029237 Yes Department of Biotechnology, Institute of Science and High Technology and Environmental Sciences, Graduate University of Advanced Technology, Kerman, Iran پژوهشکده علوم محیطی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران Mohammadreza Hajizadeh محمدرضا حاجی زاده hajizadehus@yahoo.com 100319475328460029238 100319475328460029238 No Department of Clinical Biochemistry, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران Nadieh Baniasadi نادیه بنی اسدی baniasadi.n@gmail.com 100319475328460029239 100319475328460029239 No Department of Internal Medicine and Gastroenterology, Bam University of Medical Sciences, Bam, Iran گروه بیمار یهای داخلی و فوق تخصص گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی بم، بم، ایران Reza Malekpour رضا ملک‌پور malekpour@kmu.ac.ir 100319475328460029240 100319475328460029240 No Department of Pathology, Kerman University of Medical Sciences, Iran گروه پاتولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران Alireza Khoshdel علیرضا خوشدل alireza.khoshdel@gmail.com 100319475328460029241 100319475328460029241 No Department of Clinical Biochemistry, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران