Pejouhesh dar Pezeshki (Research in Medicine)

fa ارزیابی روش‌های تدریس فارماکولوژی در دانشکده‌های پزشکی: مروری انتقادی Evaluation of Pharmacology Teaching Methods in Medical Schools: A Critical Review فارماکولوژی Pharmacology مروری Review <div style="text-align: justify;">سابقه و هدف: تدریس بسیاری از درس‌های علوم پایه و بالینی در دانشکده‌های پزشکی در طول چند دهه اخیر دچار تغییر و تحولات بسیاری شده است. در این راستا درس فارماکولوژی به عنوان یکی از مهم‌ترین درس‌های پزشکی و یکی از مهم‌ترین ابزارهای درمان با ویژگی‌های منحصر به فرد خود مانند گستردگی زیاد و لزوم یادگیری کامل توسط دانشجویان از برجسته‌ترین درس‌های پزشکی به حساب می‌آید و لازم است هر دانشکده پزشکی اطمینان حاصل کند که فارغ التحصیلانش به خوبی این درس را  آموخته‌اند و مهارت شناخت و به کارگیری این دانش را در درمان بیماران به بهترین شیوه کسب کرده‌اند. در این راستا بر آن شدیم تا با بررسی شیوه‌های موجود تدریس فارماکولوژی و نقد آنها بهترین روش‌های آموزش فارماکولوژی را مطرح کنیم. روش کار: در این مقاله با توجه به روش‌های مرسوم آموزش از کلمه‌های کلیدی نوع روش و فارماکولوژی با بررسی مقاله‌های چاپ شده در پایگاه‌های اطلاعاتی پزشکی PubMed، Science Direct و در نهایت Google scholar و همچنین مراجعه به اطلاعات موجود در سایت دانشگاه‌ها استفاده شده است. شیوه‌های تدریس و مزایا و معایب هرکدام توضیح داده شدند. یافته‌ها: با توجه به شش روش مرسوم آموزش در پزشکی، قدیمی‌ترین شیوه آموزشی یعنی تدریس سنتی در بسیاری از دانشگاه‌های دنیا استفاده می‌شود و شیوه‌های جدیدتر بعد از آن مانند یادگیری یکپارچه و یادگیری‌های بر اساس تجربه‌های بالینی مانند یادگیری مبتنی بر مسئله و یادگیری مبتنی بر مورد در تدریس فارماکولوژی به‌خوبی در دانشگاه‌های دنیا با رتبه‌های گوناگون استفاده می‌شوند. روش یادگیری مبتنی بر پرسش و یادگیری چندحرفه‌ای نیز قابلیت استفاده را دارند، ولی اجرای آنها کمی پیچیده‌تر است و نیاز به پشتیبانی قوی‌ای دارند. نتیجه‌گیری: در منظر پویای آموزش فارماکولوژی پزشکی، آرایه‌ای متنوع از شیوه‌های تدریس نمایان است که هر یک ویژگی‌ها و نکته‌های قابل توجه خود را دارند. رویکردهای سنتی مبتنی بر سخنرانی بنیان را فراهم می‌کنند و یادگیری تجربی و تعامل با بیمار مفاهیم تئوری را با عمل پیوند می‌زنند و مدل‌های همکارانه، تیم‌کاری و مراقبت جامع از بیمار را فراهم می‌کنند، در حالی که استراتژی‌های تقویت شده با تکنولوژی به نیازهای نسل دیجیتالی پاسخ می‌دهند. در نتیجه استفاده از همه روش‌ها کارآمدی خاص خود را دارند و بسته به جغرافیا و فرهنگ و سطح توسعه یافتگی هریک از شیوه‌ها مزایای خود را دارند.</div> <div style="text-align: justify;">Background and Aim: The landscape of teaching basic and clinical sciences in medical schools has undergone significant changes in recent decades. Pharmacology, as one of the pivotal medical courses and a key therapeutic tool with unique features such as extensive scope and the necessity of comprehensive learning by students, is considered among the most prominent medical courses. Each medical school must ensure that its graduates have thoroughly learned this course and have acquired the skills to recognize and apply this knowledge in patient treatment effectively. In this regard, we aimed to identify and critique the existing pharmacology teaching methods to propose optimal approaches. Methods: This article utilized conventional teaching methods as keywords, focusing on pharmacology. A review of published articles on medical databases such as PubMed and Science Direct, and finally Google Scholar, along with an exploration of information available on university websites, formed the basis of the study. Teaching methods, along with their advantages and disadvantages, were elucidated. Results: Among the six conventional teaching methods in medicine, traditional teaching, characterized by didactic lectures, remains the oldest and is widely employed in many universities globally. Subsequent newer methods, such as problem-based learning and case-based learning rooted in clinical experiences, are variably adopted by universities worldwide, each with its unique ranking. Question-based learning and multidisciplinary learning also demonstrate potential, though their implementation is somewhat more complex and requires robust support. Conclusion: The dynamic landscape of medical pharmacology education reveals a diverse array of teaching methods, each with its distinctive features and noteworthy points. Traditional lecture-based approaches provide a foundational structure, linking theoretical concepts with experiential learning and fostering collaborative models, teamwork, and comprehensive patient care. Meanwhile, technology-enhanced strategies cater to the needs of the digital generation. The efficacy of each method is context-dependent, influenced by geographical location, cultural factors, and the developmental stage of each method.</div> آموزش فارماکولوژی؛ تدریس سنتی؛ یادگیری مبتنی بر مسئله؛ یادگیری مبتنی بر مورد؛ یادگیری مبتنی بر پرسش؛ یادگیری چندحرفه‌ای Pharmacology education, Traditional teaching, Problem- based learning, Case- based learning, Question- based learning, Interprofessional education 129 145 http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1597-3&slc_lang=fa&sid=1 Hassan Daneshmand حسن دانشمند 100319475328460031087 100319475328460031087 No School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran Iran. دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Seyed Ali Ziai سید علی ضیائی aliziai@sbmu.ac.ir 100319475328460031088 100319475328460031088 Yes Department of Pharmacology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran Iran. گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.