Pejouhesh dar Pezeshki (Research in Medicine)

fa بررسی اثر ورزش‌های ایستاده تثبیت‌کننده عضلات کُر (Core) بر شاخص‌های استئوآرتریت زانو: یک کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده The Effect of Standing Core Exercises on Knee Osteoarthritis Indicators: A Randomized Controlled Trial طب فیزیکی و توانبخشی - فيزيوتراپي - کاردرمانی Physical medicine and rehabilitation - Physiotherapy - Occupational therapy پژوهشی Original <div style="text-align: justify;">سابقه و هدف: اثربخشی ورزش‌های تثبیت ‌کننده عضلات مرکزی تنه و لگن یا عضلات کُر (Core) پیشتر در استئوآرتریت مفصل لگن و کمتر در زانو مطالعه و نشان داده شده ‌است، استفاده از انواع ایستاده این ورزش‌ها، محدودیت اجتماعی انجام آنها را در محیط‌های مختلف، برطرف می‌کند. مطالعه حاضر به بررسی اثربخشی ورزش کُر ایستاده بر درد و عملکرد مبتلایان به استئوآرتریت زانو در افراد، بدون فعالیت‌های سخت و اغلب با مشاغل نشسته، می‌پردازد. در طراحی این مطالعه سعی شده است از یک طرف با انتخاب این ورزش‌ها که محدودیت کمتری برای انجام دارند و از طرف دیگر با نظارت برفعالیت‌های شخصی و شغلی بیمار و در نتیجه کاهش عوامل مداخله‌گر تشدید‌کننده آرتروز زانو در طی درمان، سعی شد نتیجه‌گیری خالص‌تر و دقیق‌تری از اثراین ورزش‌ها به‌دست آوریم. روش کار: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی است که در آن بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو برای ورود به مطالعه دعوت شدند و در صورت احراز شرایط و دریافت رضایت، به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه شاهد، که فقط برنامه انجام ورزش‌های درمانی متداول زانو را دریافت کردند و گروه مداخله، که علاوه بر آن ورزش‌ها، ورزش‌های کُر ایستاده تجویز شد. در فواصل 6 و 12 هفته همگی با شاخص‌های VAS، WOMAC‌، Lequesne و آزمون راهرفتن شش دقیقه‌ای (6WMT) بررسی شدند. یافته‌ها: در این مطالعه 38 بیمار طبق پروتکل، مطالعه را تکمیل کردند. ویژگی‌های پایه و برون دادهای قبل از مداخله تفاوت معنا‌داری در دو گروه نداشتند. تجزیه و تحلیل درون گروهی نشان داد که تفاوت معناداری در درد VAS، WOMAC، ناراحتی و حداکثر فاصله در شاخص‌های Lequesne و 6MWT در هر دو گروه وجود دارد (0/05P<). همچنین، تجزیه و تحلیل درون گروهی نشان داد که تنها در گروه مداخله بین عملکرد بدنی WOMAC و فعالیت روزانه Lequesne تفاوت معناداری وجود دارد (0/05P<). نتایج تحلیل بین گروهی نشان داد که بین دو گروه در تمامی پیامدها در 12 هفته تفاوت معنا‌داری وجود داشت (0/0001P<) و در شاخص‌های VAS و Lequesne حتی در شش هفته نیز تفاوت معنا‌داری بین دو گروه مشاهده شد (0/05P<). اندازه اثر محاسبه شده بین دو گروه، در پیامد اولیه VAS، عدد 0/68 است. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که ورزش‌ کُر ایستاده، میتواند منجر به کاهش درد، بهبود عملکرد و فعالیت بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو در مقایسه با ورزش‌های متداول شود.</div> Background and Aim: The effectiveness of stabilizing core muscles of the trunk and pelvis has been studied more in osteoarthritis (OA) of the hip and less in knee. Performing these exercises while standing, removes the limitation of performing them in different environments. The current study examines the effectiveness of standing core exercises on pain and performance of patients with knee OA, who have no strenuous activity and often have sedentary jobs. On the one hand, by reducing the social restrictions of doing these exercises and on the other hand, by reducing the occupational interfering factors that cause knee arthrosis, we have tried to get a purer and more accurate conclusion from these therapeutic exercises. Methods: This is a randomized, controlled trial. Patients with knee osteoarthritis were invited to enter the study and if they met the criteria and received the consent, they were randomly divided into two groups. The control group, which only received the program of performing conventional exercises of knee OA, and the intervention group, which received the program of standing core exercises in addition to conventional exercises. The primary outcome of this study was visual analytic score (VAS) of pain and the secondary outcomes were Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index (WOMAC), Lequesne and 6-minute walking test (6WMT) at 6 and 12 weeks. Results: In this study, 38 patients completed the study per-protocol. The baseline characteristics and outcome measurements did not differ significantly before the intervention. Within-group analysis showed that there is a significant difference in VAS, WOMAC pain, discomfort and maximum distance of Lequesne and 6MWT indices in both groups (P<0.05). Also, within-group analysis showed that there was a significant difference in WOMAC physical performance and Lequesne daily activity only in the intervention group (P<0.05). The results of the between-group analysis showed a significant difference between the two groups in all outcomes in 12 weeks (P<0.0001), and in the VAS and Lequesne index, a significant difference can be seen between the two groups even in 6 weeks (P<0.005). The effect size on the primary outcome of VAS is 0.68 in the core exercise group compared to the control group. Conclusion: The results of this study show that standing core exercises, after 12 weeks, causes a significant reduction of pain, improvement of function and activity in patients with knee osteoarthritis compared to conventional exercises, and its positive effect on pain or discomfort, ‘maximum distance walked’, and ‘activities of daily living’ after 6 weeks, also observed. Although previous studies showed the positive effect of core exercise on the pain index and activity of knee osteoarthritis patients, the results of this study showed that even standing core exercises may be effective.   ورزش‌های کُر Core؛ استئوآرتریت زانو؛ شاخص VAS؛ شاخص WOMAC؛ شاخص Lequesne؛ درد زانو؛ کیفیت زندگی core exercise, knee osteoarthritis, VAS index, WOMAC index, Lequesne index, knee Pain, Quality of Life 8 17 http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4774-2&slc_lang=fa&sid=1 Afshin Karimzadeh افشین کریم زاده 100319475328460031569 100319475328460031569 No Physical Medicine and Rehabilitation Research Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. - Clinical Research Development Center, Imam Hossein Educational Hospital, Shahid Beheshti University of medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات طب فیزیکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.مرکز توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان امام حسین (ع)، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Hadi Esmaily هادی اسماعیلی Esmaily_hadi@sbmu.ac.ir 100319475328460031570 100319475328460031570 Yes Clinical Research Development Center, Imam Hossein Educational Hospital, Shahid Beheshti University of medical Sciences, Tehran, Iran. -Department of Clinical Pharmacy, School of Pharmacy, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان امام حسین (ع)، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. - گروه داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Ali Ramezani علی رمضانی 100319475328460031571 100319475328460031571 No Physical Medicine and Rehabilitation Research Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. - Clinical Research Development Center, Imam Hossein Educational Hospital, Shahid Beheshti University of medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات طب فیزیکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.مرکز توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان امام حسین (ع)، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Marzieh Urumieh مرضیه ارومیه 100319475328460031572 100319475328460031572 No Physical Medicine and Rehabilitation Research Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. - Clinical Research Development Center, Imam Hossein Educational Hospital, Shahid Beheshti University of medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات طب فیزیکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.مرکز توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان امام حسین (ع)، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Masume Bayat معصومه بیات 100319475328460031573 100319475328460031573 No Physical Medicine and Rehabilitation Research Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات طب فیزیکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.مرکز توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان امام حسین (ع)، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.