fa میزان ید ادرار و شیوع گواتر در دانش‌آموزان 10-7 ساله استان آذربایجان غربی در سال 1380 پژوهشی Original سابقه و هدف استان آذربایجان غربی یکی از مناطقی است که در مطالعات قبل از یدرسانی دارای شیوع بالای گواتر آندمیک بوده است. در ایران برنامه کنترل و پیشگیری از بروز این اختلالات از جمله تولید و توزیع نمک یددار از سال 1368 به مرحله اجرا در آمده است. به منظور پایش برنامه کشوری مبارزه با کمبود ید، این بررسی در دانش‌آموزان 7 تا 10 ساله استان اذربایجان غربــــی در سال 1380انجام شد روش بررسی: . طـــی یک بررسی توصیفی ـ مقطعی از طریق نمونه‌گیری تصادفی، تعداد 1200 دانش‌آموز (به تعداد مساوی دختر و پسر) انتخاب شدند. شیوع گواتر از طریق معاینه بالینی بررسی و طبق تقسیم‌بندی سازمان جهانی بهداشت درجه‌بندی شد. نمونه ادرار از یک دهم نمونه‌ها اخذ گردید و اندازه‌گیری ید ادرار به روش هضم انجام شد. یافته‌ها: درصد کلی گواتر در دانش‌آموزان استان 2/7 درصد و به ترتیب در دختران و پسران 7/6 درصد و 8/7 درصد بود. میانه ید ادرار در جمعیت مورد مطالعه 6/14میکروگرم در دسی‌لیتر بود. در 9/83 درصد موارد ید ادرار بیشتر از 10 میکروگرم در دسی‌لیتر بود و سطح ید ادرار کمتر از 5 میکروگرم در دسی‌لیتر در 6/2 درصد موارد وجود داشت. هیچ مورد ید ادرار کمتر از 2 میکروگرم در دسی‌لیتر یافت نشد. تفاوتی در شیوع گواتر و میزان ید ادرار بین دو جنس و نیز بین دانش‌آموزان شهر و روستا مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: یافته‌های این بررسی نشان می‌هد که در مقایسه با بررسی کشوری سال 1375درصد گواتر در دانش‌آموزان کاهش معنی‌داری داشته و ید ادرار دانش‌آموزان استان اذربایجان غربی همچنان در حد مطلوب سازمان جهانی بهداشت می‌باشد. لذا استان آذربایجان غربی در زمره مناطق "عاری از کمبود ید " محسوب می‌شود. Background: Iodine deficiency disorder (IDD) is a worldwide health problem. Parts of Iran, such as Azarbayejan-Gharbi, had been known as endemic areas for goiter. IDD was accepted as a priority health problem in our country and a National IDD Council was formed in 1989. This study was performed to evaluate the National IDD Council program in 2001 among 7-10-year-old children in Azarbayejan-Gharbi province. Materials and methods: In this cross sectional study, 1200 children (M/F ratio=1), aged 7-10 years, were selected and grading of goiter was performed in accordance to the WHO criteria. Urinary samples were obtained from 120 children and urinary iodine was measured using digestion method. Results: Total prevalence of goiter was 7.2% (6.7% in girls and 7.8% in boys). The median urinary iodine was 14.6µg/dl. 83.9% had urinary iodine of more than 10µg/dl, while 2.6% had urinary iodine levels of <5µg/dl. None of the candidates has urinary iodine of less the 2µg/dl. There was no significant difference between sexes and urban or rural areas. Conclusion: Results have revealed that the total prevalence of goiter has significantly decreased among children in Azarbayejan-Gharbi province, meanwhile, urinary iodine concentration of children has reached to WHO approved rate. Thus, Azarbayejan-Gharbi province could be classified among "iodine-deficiency-free" areas in Iran. گواتر، اختلالات ناشی از کمبود ید، غلظت ید ادراری. Goiter, Iodine deficiency disorder, Urinary iodine concentration 7 11 http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-328&slc_lang=fa&sid=1 shykholeslam R ربابه شیخ‌الاسلام 10031947532846003606 10031947532846003606 No Hamisi A عبدالمجید حمیصی 10031947532846003607 10031947532846003607 No Ajami B بهاره عجمی 10031947532846003608 10031947532846003608 No Tashakori N نغمه تشکری 10031947532846003609 10031947532846003609 No padyab M مژگان پادیاب 10031947532846003610 10031947532846003610 No azizi F فریدون عزیزی azizi@erc.ac.ir 10031947532846003611 10031947532846003611 Yes