fa بررسی نتایج درمانی بیماران مبتلا به بیماری دژنراتیو مفاصل زانو با روش پرکوتانئوس ساب‌کندرال دریلینگ ارتوپدی Orthopaedy پژوهشی Original سابقه و هدف: استئوآرتریت از مهمترین علل درد مفاصل بخصوص مفصل‌های تحمل‌کننده وزن است. هدف این مطالعه، بررسی اثر ضد درد عمل جراحی subchondral percutaneous drilling در مقایسه با درمان غیرجراحی می‌باشد. روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی، از بین 50 زانوی مبتلا، ۲۱ زانو (۱۷نفر) مورد عمل جراحی (گروه مورد) و ۲۹ زانو (۲۷ نفر) تحت درمان کنزرواتیو قرار گرفتند (گروه شاهد). عمل جراحی، در فاصله 2 سانتی‌متر از خط مفصلی انجام شد. مدت پیگیری کلیه بیماران، یک سال بود. بیماران، در زمان مراجعه، هفته‌های ۲، ۶، ۱۲ و پایان سال اول، ویزیت شده و فرم پیگیری آنها پر شد. میزان درد، رضایتمندی، محدوده حرکتی (ROM) فعال بدون درد و نتایج بررسی رادیوگرافیک در چک‌لیست‌هایی که از قبل تهیه شده بودند، ثبت شد. یافته‌ها: متوسط سنی بیماران گروه مورد، 33/47 و گروه شاهد، 31/58 سال بود. بهترین وضعیت بیماران جراحی‌‌شده، در هفته دوم بعد از جراحی بود و بطور واضح در هفته‌های ششم، دوازدهم و پایان سال اول، تعداد زیادی از بیماران مجدداً دچار درد زانو شدند. میزان رضایتمندی بیماران، میزان ROM‌ بدون درد بیماران در انتهای مطالعه در گروه شاهد بطور معنی‌داری بهتر از گروه مورد بود (05/0P<). نتیجه‌گیری: انجام عمل جراحی subchondral percutaneous drilling، یا به اندازه کافی توانایی کم‌کردن فشار در قسمت مفصل زانو را ندارد، یا درد در این منطقه به افزایش فشار در ساب‌کندرال مرتبط نمی‌باشد و منشأ درد را باید در غضروف مفصلی یا منطقه دیگری جستجو کرد. این فرضیات، نیاز به مطالعه جداگانه‌ای دارند. واژگان کلیدی: استئوآرتریت، دریلینگ، مفصل زانو. Background and Aim: Osteoarthritis is one of the most important etiologies of pain in weight bearing joints. Our objective was to investigate the efficacy of Subchondral percutaneous drilling for degenerative disease of the knee (DJD) and compare it with conservative treatment. Materials and Methods: 44 patients with knee DJD were studied from Oct 2005 to Dec 2006. 21 knees (17 patients) underwent surgery, and 29 knees (27 patients) were treated conservatively. Pain, patient satisfaction, pain free active range of motion (ROM), and quality of life were assessed at the time of first visit, 2, 6 and 12 weeks and at the end of one year after treatment. Patients were followed at least for 1 year. Results: Mean age of surgically treated patients and controls was 47.3 and 58.3 years, respectively. Best results for the surgical group were achieved at second week after surgery and many of pain free patients deteriorated at 6 and 12 weeks and at one year. Patient satisfaction and pain free ROM of patients were better in control group in comparison with first group (P<0.05). Conclusion: Subchondral percutaneous drilling doesn’t have the ability of decreasing pressure. Subchondral site is not the source of pain in most patients with DJD. The origin of pain should be investigated in the joint cartilage or other sites. Both these theories need further studies. Keywords: Osteoarthritis Drilling, Knee Joint. *Corresponding Author: Dr. Alireza Rahimnia Department of Orthopedics, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran. Email: alireza_rahimnia@yahoo.com استئوآرتریت، دریلینگ، مفصل زانو. Osteoarthritis; Drilling, Knee Joint 279 284 http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-435&slc_lang=fa&sid=1 AR Rahimnia علیرضا رحیم نیا alireza_rahimnia@yahoo.com 10031947532846004125 10031947532846004125 Yes Y Rezaei یدالله رضایی 10031947532846004126 10031947532846004126 No