fa بررسی ارتباط پلی‌مورفیسم‌های ژن مانوز متصل به لکتین با بهبودی بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن B پژوهشی Original چکیده سابقه و هدف: با توجه به شیوع و روند روبه افزایش هپاتیت مزمن Bو اهمیت درمان و بویژه عوامل مساعد کننده در درمان این بیماران و نقش احتمالی پلی مورفیسم های ژن مانوز متصل به لکتین (MBL) با بهبودی در این بیماران و به منظور تعیین نقش این پلی مورفیسم ها در درمان مبتلایان هپاتیت B بهبودنیافته و بهبودیافته، این تحقیق در مرکز تحقیقات گوارش و کبد بیمارستان طالقانی انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه مورد-شاهدی، 100 بیمار دارای عفونت مزمن هپاتیت Bتحت درمان بهبودنیافته (گروه مورد)، 100 بیمار هپاتیت B بهبودیافته (گروه شاهد اول) و 100 نمونه کنترل‌ سالم (گروه شاهد دوم) که از لحاظ سن و جنس متناسب با افراد مورد بودند، انتخاب شدند. DNAی ژنومی از خون نمونه ها استخراج شد و پلی مورفیسم های زیر در ژن مانوز متصل به لکتین (MBL) به روش PCR-RFLP تعیین گردید: دو جهش نقطه ای در ناحیه پروموتر در موقعیت 550- ( GبهC )، 221- ( CبهG ) و یک جهش نقطه ای در ناحیه غیرترجمه ای 4+ ( TبهC ) و 3 جهش نقطه ای در کدون های 52،54 و57 در اگزون 1 ژن MBL بترتیب در موقعیت های نوکلئوتیدی 230،223 و239. میزان عدم مواجهه با پلی مورفیسم ها مورد قضاوت آماری قرار گرفت. یافته ها: ‌فراوانی آلل T223+ در کدون 52+ در بیماران هپاتیت B مزمن و بیماران خودبخود بهبود یافته به ترتیب 22/0 و 37/0 بود، که حاکی از ارتباط معنی دار بین این پلی مورفیسم در ژن مانوز متصل به لکتین در‌دو گروه بیماران مزمن و افراد خودبه خود بهبود یافته بود. در ارتباط با سایر پلی مورفیسم ها ارتباط معنی داری در گروه های مورد مطالعه مشاهده نگردید. نتیجه گیری: از آنجایی که کدون 52+ ژن مانوز متصل به لکتین ارتباط معنی داری میان بیماران مبتلا به هپاتیت B مزمن با هپاتیت B بهبود یافته دارد، می توان گفت ژنوتایپ هتروزیگوت کدون 52+ (C/T) احتمالا" نقش بازدارنده در مزمن شدن بیماری هپاتیت B دارد. واژگان کلیدی: مانوز متصل به لکتین، هپاتیت B. Abstract Background: Mannose-binding lectin (MBL) is a constituent of the human innate immune system which may play an important role in combating a variety of infectious diseases and thus may be important for determining hepatitis B virus (HBV) persistence. In this study, we determined MBL genotypes in chronic hepatitis B subjects, spontaneously recovered subjects and healthy controls. Methods: In a case-control study, we examined 100 unrelated patients with chronic hepatitis B and 100 spontaneously recovered patients were referred to Taleghani Hospital and 100 healthy controls which all had been matched by sex and age. Genomic DNA was extracted from blood samples and the following genetic polymorphisms were studied by PCR-RFLP methods: two point mutations in the promoter region at position -550(H/L variants),-221 (X/Y variants), one point mutation in the 5' untranslated (UT) region at position +4(P/Q variants) and three point mutations located at codon 52, 54 and 57 in exon 1 of the MBL gene, at nucleotide position 223,230 and 239, repectively. Result: Our finding has shown that the frequency of +223 T allele of Codon 52 in chronic HBV patients was 0/22 and 0/37 in spontaneous recovered subjects, respectively. Our results show that there is no significant association between each polymorphisms of the MBL gene with persistent HBV infection in Studying population excepting codon +52 (p value=0.0). Conclusion: Heterozygous for codon 52 mutant allele (C/T) may be associated with recovery from chronic hepatitis B. Keywords: Mannose-binding lectin, Hepatitis B virus واژگان کلیدی: مانوز متصل به لکتین، هپاتیت B. Keywords: Mannose-binding lectin, Hepatitis B virus 234 241 http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-489&slc_lang=fa&sid=1 Leila Alidoust1 لیلا علیدوست1، alidoust_le@yahoo.com 10031947532846005095 10031947532846005095 Yes Zahra Hajebrahimi1 زهرا حاج ابراهیمی1، 10031947532846005173 10031947532846005173 No Leila Najafi1 لیلا نجفی1 10031947532846005174 10031947532846005174 No Mohammad Hossein Somi2 محمد حسین صومی2، 10031947532846005175 10031947532846005175 No Maryam Firoozi1 مریم فیروزی1، 10031947532846005176 10031947532846005176 No Mohammad Reza Zali1 محمدرضا زالی1 10031947532846005177 10031947532846005177 No