جلد 38، شماره 4 - ( 11-1393 )                   جلد 38 شماره 4 صفحات 239-245 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rayegani S, Bahrami M, Raeissadat S, Elias pour D, Sadeqi S, Erfani fam S. The assessment of electro-diagnostic study of the patients referred to university, official and private clinics in Tehran, Iran. Research in Medicine. 2015; 38 (4) :239-245
URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-1292-fa.html
رایگانی سید منصور، بهرامی محمد حسن، رئیس السادات سید احمد، الیاسپور داریوش، صادقی یامچی شهرام، عرفانی فام صالح. بررسی بیماران ارجاع شده جهت مطالعات الکترودیاگنوز به سه مرکز دانشگاهی، درمانی و خصوصی شهر تهران . پژوهش در پزشکی. 1393; 38 (4) :239-245

URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-1292-fa.html


دستیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، shahramironhide@yahoo.com
چکیده:   (2474 مشاهده)

سابقه و هدف: طب الکترودیاگنوز به عنوان یک مشاوره پزشکی مهم در تشخیص و پیگیری طیف وسیعی از اختلالات عضلانی- عصبی-اسکلتی مورد استفاده گروه‌های مختلف پزشکی است. هدف از این مطالعه، بررسی فراوانی تنوع بیماری‌ها، گروه بندی سنی و جنسی بیماران ارجاع شده و تخصص پزشکان ارجاع دهنده جهت انجام الکترودیاگنوز بر حسب مراکز انجام دهنده این مطالعات در شهر تهران بود. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، اطلاعات ثبت شده الکترودیاگنوز سه مرکز تشخیصی شهر تهران شامل مرکز دولتی دانشگاهی (بیمارستان شهدای تجریش)، مرکز دولتی درمانی غیردانشگاهی (بیمارستان میلاد) و یک کلینیک خصوصی طی سال 1391 بررسی شد. داده ها بر اساس متغیرهای دموگرافیک، تخصص پزشک ارجاع دهنده، تشخیص نهایی و نوع پرداخت هزینه بررسی شد. یافته‌ها: از میان 9567 مراجعه کننده، 3773 (39%) مرد و 5794 (61%) زن بودند. سن مراجعه کنندگان 2/15±17/47 بود. شایع‌ترین بیماری‌های یافت شده در بررسی الکترودیاگنوزیس به ترتیب سندرم تونل کارپال (28 درصد)، رادیکولوپاتی کمری (24 درصد) و رادیکولوپاتی گردنی (12 درصد) بودند و نتیجه بررسی 31% بیماران نیز طبیعی بود. شایع‌ترین ریشه کمری و گردنی درگیر به ترتیب L5 (5/49%) و C6 (42%) بود. میزان موارد نرمال در بیماران بیمه‌ای به طور معنی‌داری بیشتر از بیماران غیر بیمه-ای بود. نتیجه‌گیری: علی‌رغم وجود و گسترش کمی و کیفی مراکز تصویربرداری، میزان ارجاعات به سرویس های الکترودیاگنوزیس از سوی پزشکان درمانگر مرتبط با بیماران نوروموسکلواسکلتال زیاد است که می‌تواند نشانگر خصوصیت کیفی این روش نسبت به روش‌های تصویربرداری مرسوم باشد که احتمالا قادر به ارزیابی فیزیولوژیک و عملکردی ساختارهای مورد بررسی است. بیشترین تشخیص‌های یافت شده در این مطالعه شامل درگیری ریشه های نخاعی گردنی و لومبوساکرال و سندرم‌های گیرافتادگی اعصاب محیطی بودند. واژگان کلیدی: الگترودیاگنوزیس، EMG ، NCV، دموگرافی بیماران.

واژه‌های کلیدی: الگترودیاگنوزیس، EMG، NCV
متن کامل [PDF 1041 kb]   (871 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۳/۵/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۴/۴/۱ | انتشار: ۱۳۹۴/۴/۱۸

ارسال پیام به نویسنده مسئول


Creative Commons License
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb