جلد 39، شماره 1 - ( 3-1394 )                   جلد 39 شماره 1 صفحات 4-8 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Haji Molla Hoseini, M, Ghotloo S, Khaze V. Effects of treatment with chitin micro-particles on Leishmania Major burden in Balb/c mice by using titration method . Research in Medicine. 2015; 39 (1) :4-8
URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-1423-fa.html
حاجی ملا حسینی مصطفی، قتلو سمیه، خاضع شاهگلی وحید. بررسی اثر تیمار با میکروپارتیکل های کیتین بر بار انگلی لیشمانیا ماژور در موشهای Balb/c به روش تهیه رقتهای متوالی . پژوهش در پزشکی. 1394; 39 (1) :4-8

URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-1423-fa.html


استادیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، hajimolahoseini@yahoo.com
چکیده:   (2142 مشاهده)

سابقه و هدف: میکرو پارتیکل های کیتین قابلیت تعدیل پاسخهای ایمنی را دارند . به منظور بررسی قابلیت ایمونوادجوانتی کیتین در عفونت با لیشمانیا ماژور ، میزان بار انگلی در موشهای Balb/c آلوده به لیشمانیا ماژور وتحت تیمار با میکروپارتیکل های کیتین موررد ارزیابی قرار گرفت .در اندازه گیری بار انگلی از روش تهیه رقتهای متوالی که دقیق ترین ارزیابی اثربخشی روشهای درمانی و ارزیابی واکسیناسیون در مدل تجربی عفونت لیشمانیا است ، استفاده شد. روش بررسی: موش های Balb/c با 105 × 2 پروماستیگوت انگل لیشمانیا ماژور در فاز ایستایی، در قاعده دم و به طریقه داخل جلدی آلوده شدند و پس از هشت هفته با استفاده از روش تیتراسیون سلولی ، میزان بار انگلی در گروه تحت تیمار ( 6 سر موش)که به صورت دو روز در میان µg/ml 100میکروپارتیکل به صورت زیرجلدی در قاعده دم دریافت کردند و گروه کنترل ( 6 سر موش) که PBS دریافت کردند، تعیین و مقایسه شد . از نطر زمان بروز زخم و وسعت ضایعات هم دو گروه با هم مقایسه شدند. یافته ها: بروز زخم در موشهای تحت تیمار نسبت به موشهای کنترل با تاخیر معنی دار (p<0.02 ) همراه بود و وسعت ضایعات ایجاد شده در موشهای دریافت کننده میکروپارتیکل کوچکتر بود . بار انگلی با وجود اینکه در موشهای تحت تیمار کمتر بود ولی تفاوت آماری معنی دار بین گروه تست وکنترل دیده نشد(P<0.88) . بحث و نتیجه گیری: تلفیق دو روش بررسی ضایعه وسنجش بار انگلی برآورد دقیق تر وصحیحی از وضعیت عفونت و پاسخ ایمنی ضد آن ارائه می دهد. اگرچه حذف انگل راه یافته به احشاء تحت تاثیر تیمار با کیتین دیده نشد اما بروز زخم و وسعت ضایعات تحت تاثیر قرار گرفت. بررسی آثار ایمونوادجوانتی میکروپارتیکل های کیتین در مدلهای عفونت لیشمانیایی نیاز به مطالعات بیشتر دارد.

واژه‌های کلیدی: کیتین، لیشمانیا ماژور، بارانگلی
متن کامل [PDF 724 kb]   (610 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: ایمنی‌شناسی، ایمونولوژی
دریافت: ۱۳۹۴/۲/۲۳ | پذیرش: ۱۳۹۴/۷/۱۲ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۱/۱۷

ارسال پیام به نویسنده مسئول


Creative Commons License
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb