جلد 43، شماره 1 - ( 6-1398 )                   جلد 43 شماره 1 صفحات 35-40 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

kolahdooz M, keshavarz mohammadi N, Hozoori M. Effect of Nutrition Education in Diabetic Patients and Their Families on Knowledge Attitude and Practice of Diabetic Patients in Neyshaboor. Research in Medicine. 2019; 43 (1) :35-40
URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-1884-fa.html
کلاهدوز مریم، کشاورز محمدی نسترن، حضوری محمد. ارزیابی تاثیر آموزش تغذیه بیماران دیابتی و اعضای خانواده آن ها بر آگاهی، نگرش و عملکرد بیماران دیابتی در شهرستان نیشابور. پژوهش در پزشکی. 1398; 43 (1) :35-40

URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-1884-fa.html


دانشگاه علوم پزشکی نیشابور ، mary.kolahdooz@yahoo.com
چکیده:   (519 مشاهده)
سابقه و هدف: از آنجا که آموزش رژیم غذایی و تغذیه به عنوان یک عامل کنترل دیابت شناخته شده است، در این تحقیق تأثیر آموزش تغذیه بیماران دیابتی به
همراه یکی از اعضای خانواده آ نها بر روی دانش، نگرش و عملکرد این افراد بررسی می شود.
روش کار: در این مطالعه تجربی، پس از هماهنگی لازم از بین مراجعان به مرکز بهداشتی -درمانی شماره 7 نیشابور، تعداد 60 نفر افراد دیابتیک ازداخل دفتر ثبت
نام مرکزانتخاب شدند و پرسشنامه مربوط به آ گاهی نگرش و عملکرد ) ) KAP توسط محقق برای همه افراد تکمیل شد. سپس به صورت تصادفی به دو گروه
مورد و شاهد تقسیم شدند. آموزش به صورت چهره به چهره و آموزش گروهی به مدت دو ماه و هر دو هفته ی کباربرای گروه مداخله و حداقل یکی از اعضای
خانواده آن ها انجام شد. پس از پایان دو ماه، پرسشنامه دوباره تکمیل شد. در گروه کنترل هیچ آموزش جدیدی داده نشد. اطلاعات به نرم افزار SPSS 20 وارد شد
و در قسمت آمارتوصیفی از فراوانی، درصد، میانگین و انحراف استاندارد استفاده شد و در آمار استنباطی برای تحلیل داده های پژوهش، از آزمو نهای آماری کای
دو، تی مستقل، تی زوجی ، رگرسیون لجستیک و آنکوا استفاده شد. نتایج ابتدای مطالعه و در پایان برنامه آموزشی دو ماهه مقایسه شد.
یافته ها: آموزش بیماران مبتلا به دیابت به همراه حداقل یک نفر از خانواده، در مقایسه با گروهی که آموزشی دریافت نکرده بودند، بهبود معناداری در دانش،
نگرش و عملکرد تغذیه ای آنان داشت( p <0.001 ). گرچه آموزش بیماران مبتلا به دیابت با حداقل یک نفر در خانواده آن ها منجر به کاهش قابل توجه BMI شد
p=0/01( ( و میزان قند خون ناشتا ) 08 / p=0 ( را نیزکاهش داد، ولی این کاهش از نظر آماری معنادار نبود.
نتیجه گیری: با وجودی که آموزش بیماران دیابتی در ارتقای دانش، نگرش و عملکرد آنان موثر است، اما آموزش حداقل یک نفر در خانواده آن ها، نقش مهمی
در بهبود این ارتقا دارد. از سوی دیگر، بین فقدان دانش در مورد گرو ههای غذایی و خطر ابتلا به دیابت تاثیر دارد.
متن کامل [PDF 468 kb]   (173 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: علوم تغذیه - صنایع غذایی
دریافت: ۱۳۹۷/۳/۲۷ | پذیرش: ۱۳۹۷/۸/۲۳ | انتشار: ۱۳۹۸/۱/۳۱

ارسال پیام به نویسنده مسئول


Creative Commons License
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb