XML English Abstract Print


گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا ، m.delfan@alzahra.ac.ir
چکیده:   (235 مشاهده)
سابقه و هدف: بافت چربی بواسطه ترشح آدیپوکاین­های مختلف مانند IL-6 و CRP نقش مهمی در پاتوژنز و توسعه دیابت نوع2 ایفا می­کند. با توجه به نقش فعالیت بدنی بر کاهش عوامل التهابی و عدم قطیعت در مورد موثرترین مدل تمرینی، هدف از اجرای پژوهش حاضر، مقایسه تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) و تداومی بر میزان بیان ژن IL-6 و CRP در بافت چربی رت­های دیابتی بود.
روش­ کار: 21 سر رت نر نژاد ویستار پس از القا دیابت نوع 2 ( با مصرف هفت ماه غذای پرچرب و شیرین حاوی30 درصد چربی حیوانی و 25 درصد فروکتوز) در سه گروه هفت تایی شامل گروه کنترل، تمرین تداومی و HIIT تقسیم­ شدند. برنامه تمرین تداومی و HIIT به مدت هشت هفته و پنج جلسه در هفته اجرا شد. بیان IL-6 و CRP در بافت چربی احشایی به روش Real Time PCR بررسی شد. داده­ها با آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری 05/0p آنالیز شد.
یافته ها: کاهش معنادار بیان ژن IL-6 در گروه­های HIIT و تداومی نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (001/0>p) و میزان کاهش بیان IL-6 در گروه HIIT نسبت به گروه تداومی معنادار بود (022/0=p)، به طوری که این میزان در گروه تداومی و تناوبی به ترتیب 06/0 ±62/0و 09/0 ± 38/0بود؛ کاهش معنادار بیان CRP نیز در هر دو گروه تمرین کرده در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (001/0>p)، به طوری که این میزان در گروه تداومی و تناوبی به ترتیب 1/0 ± 66/0و 06/0 ± 59/0بود؛
نتیجه­گیری: به نظر می رسد که HIIT در مقایسه با تمرین تداومی در کاهش التهاب بافت چربی موثرتر است.
     
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: تربیت بدنی و علوم ورزشی ( فیزیولوژی ورزشی - بیومکانیک ورزشی )
دریافت: 1398/4/23 | پذیرش: 1398/9/6 | انتشار: 1399/4/7

ارسال پیام به نویسنده مسئول


Creative Commons License
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb