XML English Abstract Print


دانشگاه تهران ، soori@ut.ac.ir
چکیده:   (107 مشاهده)
سابقه و هدف: افزایش سن با تغییر عملکرد سلول­های کبدی و بروز بیماریهای کبدی مزمن مرتبط می­باشد. طبق تئوری رادیکال آزاد، روند پیر شدن سلولی نتیجۀ جهش ایجاد شده بوسیلۀ گونه­های فعال اکسیژن، استرس اکسیداتیو بیشتر و اختلال در دفاع آنتیاکسیدانی سلولی است. هدف مطالعه حاضر تاثیر دو پروتکل تمرین تناوبی و تداومی بر سطوح آنزیم­های آنتی اکسیدانی کبد رت­های نر مسن می­باشد.
مواد و روش­ها: این مطالعه به روش تجربی و روی 21 سر رت پیر (22 تا 24 ماه)  انجام شد. رت­ها به صورت تصادفی به سه گروه تمرین تناوبی شدید (HIIT) (تعدا=7) و تمرین تناوبی با شدت متوسط (MCT) ) (تعدا=7)  و کنترل (تعدا=7)  تقسیم شدند. برنامه تمرین HIIT، دویدن بر روی تردمیل با شدت 100-80 درصد حداکثر سرعت و برنامه MCT با شدت 70-65 درصد حداکثر سرعت، 5 جلسه در هفته به مدت 6 هفته اجرا شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، بافت کبد جدا و در 80- درجه سانتیگراد تا زمان آزمایش نگهداری گردید. قسمت رویی بدست آمده حاصل از هموژنیزاسیون بافت کبد برای تعیین فعالیت آنزیم­های سوپراکساید دیسموتاز (SOD)، گلوتاتیون پراکسیداز(GPX)  و کاتالاز(CAT)  به عنوان وضعیت آنتی اکسیدانی مورد استفاده قرار گرفت. از آنالیز واریانس یکطرفه برای تعیین تفاوت بین گروهها استفاده شد (05/0P<).
یافته‌ها: آنزیم­های سوپراکساید دیسموتاز (SOD) و گلوتاتیون پراکسیداز(GPX)  در گروههای تمرین تداومی (به ترتیب 002/0P= و 005/0P= ) و تناوبی شدید (001/0P=) نسبت گروه کنترل افزایش معناداری یافتند. کاتالاز در گروه تمرین تناوبی شدید نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری یافت (015/0P=).
نتیجه‌گیری: به طور کلی، تمرینات تداومی و تناوبی شدید باعث افزایش میزان آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی در رت‌های نر مسن می گردند و این افزایش، در گروه تناوبی شدید، چشمگیرتر بود.
 
     
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: تربیت بدنی و علوم ورزشی ( فیزیولوژی ورزشی - بیومکانیک ورزشی )
دریافت: 1398/8/21 | پذیرش: 1398/11/21

ارسال پیام به نویسنده مسئول


Creative Commons License
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb