جلد 44، شماره 4 - ( 4-1399 )                   جلد 44 شماره 4 صفحات 532-539 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Derakhshan S, Bidmeshki pour A, Kowsari-Esfahan R, Vosough M, Montazeri L, Ghanian M H et al . Investigation of in vitro functionality of liver microtissues produced by co-culture of mesenchymal stem cells, endothelial and hepatic cell line. Research in Medicine. 2020; 44 (4) :532-539
URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-2139-fa.html
درخشان سارا، بیدمشکی پور علی، کوثری اصفهان رضا، وثوق مسعود، منتظری لیلا، قانیان محمد حسین و همکاران.. بررسی عملکرد برون تنی ریزبافت‌های کبدی تولید شده با روش هم‌کشتی سلول‌های بنیادی مزانشیمی، اندوتلیالی و رده کبدی. پژوهش در پزشکی. 1399; 44 (4) :532-539

URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-2139-fa.html


دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، piryae@sbmu.ac.ir
چکیده:   (635 مشاهده)
سابقه و هدف: امروزه نیاز روزافزونی به مدل­های آزمایشگاهی کبدی به‏منظور بررسی مکانیسم بیماری های انسان، اثربخشی داروهای جدید و سم شناسی وجود دارد. مطالعات پیشین نشان داده‏اند که هم­کشتی هپاتوسیت­ها با سلول­های غیرپارانشیمی و حضور ماتریکس برون­سلولی، به‏ویژه در شرایط کشت سه­بعدی، می­تواند موجب بهبود عملکرد هپاتوسیت­ها شود. لذا هدف این مطالعه ایجاد یک روش تکرارپذیر و مقرون­به­صرفه برای تولید انبوه ریزبافت­های کبدی در شرایط آزمایشگاهی بود.
مواد و روش­ها: در این مطالعه تجربی، ریزبافت­های کبدی (با قطر 500 میکرومتر) با هم­کشتی سلول­های بنیادی مزانشیمی انسان، سلول­های اندوتلیالی ورید بندناف انسان و سلول­های رده­ی کبدیHuh-7، در یک بستر هیدروژلیِ حاصل از ماتریکس برون‏سلولی کبد و آلژینات، تولید ­شدند. سپس زنده مانی سلول‏ها، قابلیت ذخیره گلیکوژن و فعالیت آنزیم سیتوکروم P450 آن‏ها در روز 28 ارزیابی شد. بیان ژن‏های اختصاصی کبدی (ALB, SULT1A1) در روز های 1 و 14، و میزان ترشح آلبومین و اوره در روزهای 1، 7، 14، 21 و 28 بررسی گردید. علاوه‏برآن، حساسیت ریزبافت‏ها به سمّیت حاد دارویی ناشی از متفورمین و دیکلوفناک، و همچنین اتانول مورد ارزیابی قرار گرفت. کشت دوبعدی سلول های Huh-7 نیز به عنوان گروه کنترل لحاظ گردید.
یافته­ها: اکثر سلول‏های ریزبافت‏ها تا روز 28 زنده بوده و ضمن ذخیره سازی گلیکوژن، قابلیت القاء‏پذیری سیتوکروم را تا 7 برابر فعالیت پایه داشتند. بیان ژن‏های ALB و SULT1A1 در ریزبافت‏ها، در روز 14 نسبت به گروه کنترل افزایش معنی‏داری (p<0.05) یافته بود. ترشح آلبومین و اوره نیز در همه زمان‏های نمونه‏برداری، در ریزبافت‏های کبدی بطور معنی‏داری (p<0.05) بالاتر از گروه کنترل بود. علاوه‏برآن، ریزبافت‏های کبدی نسبت به گروه کنترل، به سمّیت دارویی و الکل (در برخی غلظت‏ها) حساسیت بیشتری (p<0.05) را نشان می‏دادند.
نتیجه­گیری: به‏نظر می‏رسد که ریزبافت‏های کبدی حاصله می­توانند به­عنوان مدل آزمایشگاهی مناسب و دارای عملکرد برای کبد درنظر گرفته شود.
متن کامل [PDF 525 kb]   (7 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: علوم سلولی( سلولی مولکولی، سلول های بنیادی)
دریافت: 1398/9/7 | پذیرش: 1398/10/8 | انتشار: 1399/4/7

ارسال پیام به نویسنده مسئول


Creative Commons License
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb