XML English Abstract Print


، ddsmehdiarticles@gmail.com
چکیده:   (85 مشاهده)
چکیده
سابقه و هدف: یکی از نگرانی ها در قالب گیری، تطابق لبه ای رستوریشن می باشد که صحیح و دقیق بودن قالب گیری بر آن تاثیر می گذارد. لذا هدف این مطالعه مقایسه اثرات قالب گیری دیجیتال و معمولی بر تطابق لبه ایی رستوریشن های زیر کونیایی در طرح تراش چمفر کلاسیک بود.
 
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، تعداد 20 عدد دای استنلس استیل توسط دستگاه تراش ساخته شده و به 2 گروه تقسیم شدند. در گروه اول با استفاده از اسکنر داخل دهانی قالبگیری انجام شد. در گروه دوم قالب‌گیری یک مرحله ای توسط سیلیکون‌های افزایشی پاناسیل انجام شد. تمام نمونه‌ها با استفاده از سمان دوآل کیور روی دای ‌های خود تحت فشار نیروی 5 نیوتن سمان شدند و پس از مانت نمونه‌ها میزان گپ عمودی و افقی توسط استریو میکروسکوپ اندازه‌گیری ‌شد.
 
یافته ها: میانگین میزان گپ عمودی قبل از سمان کردن در گروه قالبگیری معمول 15/47 میکرون و در روش دیجیتال 79/31 میکرون بود. نتایج آزمون mann_u_whinee نشان دهنده عدم وجود اختلاف معنی دار در میان دو گروه بود (P<0/2). میزان گپ عمودی بعد از سمان کردن در روش معمول 35/80 میکرون و در گروه دیجیتال 46/67 میکرون بود که نشان دهنده عدم وجود اختلاف معنی دار در میان دو گروه بود (P<0/6). میزان تغییرات تطابق لبه ای صرف نظر از نوع قالب گیری مشابه هم بودp<0/9) (. میزان تطابق لبه ای در بعد افقی در گروه قالبگیری معمولی 97/66 میکرون و در گروه مورد 91/53 میکرون بود که به لحاظ آماری معنی دار نبود (P<0/8).
نتیجه گیری: نتایج نشان دهنده این بود که هر دوروش قالب گیری دیجیتال و معمولی از نظر تاثیر بر میزان تطابق لبه ای رستوریشن های زیر کونیایی  در محدوده  قابل قبولی ار نظر کلینیکی قرار دارند.
 
     
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: دندانپزشکی
دریافت: 1398/9/11 | پذیرش: 1398/11/27

ارسال پیام به نویسنده مسئول


Creative Commons License
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb