XML English Abstract Print


، n_esfahanizadeh@yahoo.com
چکیده:   (49 مشاهده)
سابقه و هدف: با توجه به بررسی مطالعات صورت گرفته بر روی شکایت بیماران از درمان های دندانپزشکی، با توجه به اینکه شکایت بیماران از درمان های ایمپلنت دندانی کمتر صورت گرفته است،این تحقیق براساس شکایت بیماران از درمان  ایمپلنت و عوارض ناشی از آن  در طی سال های 1395- 1397 انجام شد.
 
مواد و روش ها: این تحقیق به روش توصیفی و با مراجعه به اداره کمیسیون های پزشکی قانونی تهران و اخذ مجوز مربوطه انجام شد. پرونده کلیه دندانپزشکانی که طی سال های 1395-1397 به اداره کمیسیون های پزشکی قانونی تهران ارجاع شده بود، مورد بررسی قرار گرفت. از بین آنها پرونده های  مربوط به شکایت بیماران از درمان  ایمپلنت جدا شد. در این پرونده ها عوامل مرتبط از جمله سن وجنس بیمار، علت شکایت و خصوصیات دندانپزشک  مورد شکایت از نظر جنس، سن، تخصص بررسی و ثبت شد. رأی کمیسیون پزشکی به صورت تبرئه یا قصور مشخص و شیوع هر کدام از این دو رأی در نمونه ها تعیین شد و میزان واقعی آن برآورد گردید و سپس نقش عوامل مرتبط با آزمون کای دو مورد قضاوت آماری قرار گرفت.
 
یافته ها: طی بررسی های انجام شده از کل شاکیان دندانپزشکی در طی این سال ها (1395-1397)،حدود 30 درصد از پرونده ها مربوط به شکایت از درمان  ایمپلنت بود به طوریکه 58 درصد ناشی از جایگزینی نامناسب ایمپلنت، 29 درصد ناشی از آسیب به بافت های اطراف ایمپلنت، 6 درصد مربوط به اخذ هزینه های بالا و 7 درصد شامل سایر موارد بود. در این پرونده ها، شاکیان به تفکیک 50 درصد مرد و 50 درصد زن و دندانپزشکان به تفکیک 91 درصد مرد و 9 درصد زن بودند. رأی کمیسیون پزشکی قانونی در 45 درصد موارد تبرئه و 55 درصد رأی قصور بود.
 
نتیجه گیری: میزان قصور دندانپزشکی در  درمان ایمپلنت بالا بوده و خصوصا میزان قصور برای دندانپزشکان فاقد  تخصص بیشتر دیده می شود.نتایج این تحقیق اقدامات لازم برای کاهش این مشکل را توصیه می نماید.
متن کامل [DOCX 75 kb]   (20 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: دندانپزشکی
دریافت: 1399/4/8 | پذیرش: 1399/5/14

ارسال پیام به نویسنده مسئول


Creative Commons License
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb