XML English Abstract Print


دانشگاه آزاد مشهد ، FARAHMOLAVI@GMAIL.COM
چکیده:   (109 مشاهده)
سابقه و هدف:  سودوموناس آئروژینوزا یک پاتوزن فرصت طلب است که عفونت گسترده ای در بیمارستانها ایجاد می کند. به دلیل استفاده بی رویه از آنتی بیوتیک ها، سودوموناس آئروژینوزا به انواع آنتی بیوتیک ها مقاوم شده است. یکی از انواع مقاومت های کسب شده توسط این باکتری، مقاومت به داروهای آمینوگلیکوزید است. مهمترین مکانیسم این مقاومت غیرفعال سازی آنزیماتیک آمینوگلیکوزیدها توسط آنزیم های تغییر دهنده آنها می باشد. ژن rmtB در این مقاومت نقش دارد و به دلیل اینکه نانوذرات نقره خاصیت ضدباکتریایی دارند، هدف این مطالعه ارزیابی سطح بیان ژن‌ rmtB  در نمونه های سودوموناس آئروژینوزا مقاوم شده ای است که تحت تیمار نانوذرات نقره بوده اند.
مواد و روش‌‌ها: در این مطالعه، 53 نمونه از 11 آزمایشگاه سطح شهر مشهد در طی سال‌های ۱۳۹9-۱۳۹8 جمع آوری شدند. نمونه ها با استفاده از روش های استاندارد آزمایشگاهی و کشت اختصاصی تعیین هویت شدند. برای بررسی فراوانی ژن­ rmtB از روش PCR استفاده شد. به منظور ارزیابی الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی سویه ها، از روش انتشار دیسک  بر اساس پروتکل (2018)CLSI استفاده شد. نانوذرات نقره توسط عصاره زنجبیل ساخته شدند و برای بررسی اثر نانوذرات نقره بر بیان ژن  rmtBاز روش Real time PCR استفاده شد.
یافته ها: از 53  نمونه سودوموناس آئروژینوزا ، 51 نمونه به بیش از دو آمینوگلوکوزید مقاوم بودند. ارزیابی فنوتیپی الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی سویه های سودوموناس آئروژینوزا مقاوم به آمینوگلوکوزیید نشان داد که 61 درصد به آمیکاسین، 84 درصد به جنتامایسین و 23 درصد به توبرامایسین مقاومت داشتند. همچنین از 53 نمونه 76 درصد به هر سه آمینوگلیکوزید مورد بررسی مقاوم بودند. حداقل غلظت بازدارندگی در روش رقت در آگار برای نانوذرات نقره تا رقت  500 میکروگرم بر میلی لیتر بود. بررسی مولکولی نشان دهنده حضور ژن rmtB در تمام نمونه ها بود و نتیجه بررسی Real time PCR  نشان داد که تاثیر نانوذرات نقره بر روی بیان ژن rmtB معنا دار می باشد(P<0/01 ).
نتیجه گیری: مقاومت بالایی نسبت به آمینوگلیکوزید در نمونه های جمع آوری شده از شهر مشهد وجود داشت .  نانوذرات نقره تاثیر معنادار بر روی کاهش بیان ژن rmtB داشتند(P<0/01 ).
     
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: میکروب‌شناسی
دریافت: 1400/4/2 | پذیرش: 1400/9/14

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

Creative Commons License
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb