جلد 44، شماره 4 - ( 10-1399 )                   جلد 44 شماره 4 صفحات 606-600 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zarrinkalam E, Fayazi B, Ranjbar K. Effect of 10 weeks of swimming training on antioxidant enzymes and infarction size-induced myocardial ischemia-reperfusion in male Wistar rats. Research in Medicine. 2020; 44 (4) :600-606
URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-2114-fa.html
زرین کلام ابراهیم، فیاضی بیان، رنجبر کمال. بررسی تاثیر 10 هفته تمرین شنا بر مقدار آنزیم های آنتی اکسیدانی و اندازه ناحیه انفارکتوس ناشی از ایسکمی-ریپرفیوژن میوکارد در موش های نر ویستار. پژوهش در پزشکی. 1399; 44 (4) :606-600

URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-2114-fa.html


گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بندرعباس، بندرعباس، ایران ، kamal_ranjbar2010@yahoo.com
چکیده:   (1870 مشاهده)
سابقه و هدف: از تمرین های ورزشی به ویژه تمرین های هوازی به عنوان مهم ترین راهبرد غیردارویی برای ایجاد اثر حفاظتی پیش شرطی سازی میوکارد نامبرده می شود. از طرفی، فشار اکسایشی یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر انفارکتوس میوکارد در فرآیند ایسکمی ریپرفیوژن است. هنوز مکانیسم تاثیرگذاری تمرین های ورزشی مشخص نیست، اما این احتمال وجود دارد که فعالیت بدنی از طریق کاهش فشار اکسایشی، سبب کاهش اندازه ناحیه انفارکتوس در فرآیند ایسکمی ریپرفیوژن میوکارد شود. بنابراین هدف این پژوهش، ارزیابی آثار حفاظتی پیش شرطی سازی تمرین های شنا بر شاخص های آنتی اکسیدانی و اندازه ناحیه انفارکتوس ناشی از ایسکمی ریپرفیوژن میوکارد در موش های نر ویستار بود.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، ۲۰ راس موش ویستار به طور تصادفی در دو گروه کنترل و گروه تمرینی توزیع شدند. گروه تمرینی به مدت ۱۰ هفته (پنج روز در هفته، هر جلسه ۶۰ دقیقه) به فعالیت شنا پرداختند. پس از اتمام دروه تمرینی تمامی آزمودنی ها تحت جراحی ایسکمی ( ۳۰ دقیقه) ریپرفیوژن ( ۱۲ ۰ دقیقه) میوکارد قرار گرفتند. سپس اندازه ناحیه انفارکتوس و شاخص های فشار اکسایشی مورد اندازه گیری قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون آماری تی مستقل با سطح معناداری 05 / p≤ 0 تجزیه و تحلیل شد.
یافته ها: شاخص های آنتی اکسیدانی GSH ، GPx و کاتالاز پس از آسیب ناشی از ایسکمی ریپرفیوژن میوکارد بین دو گروه تفاوتی نداشت (به ترتیب P=0.86, P=0.38 , P=0.19)، اما میزان MDA و MPO در گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کمتر بود(به ترتیب ۰۴/p=۰ و ۰1/p=۰ ). همچنین اندازه ناحیه انفارکتوس ناشی از ایسکمی ریپرفیوژن میوکارد در گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل به میزان ۸ درصد کمتر بود ( 0.01=P)
نتیجه گیری: به نظر میرسد که 10 هفته تمرین های شنا از طریق کاهش تولید رادیکال های آزاد سبب کاهش اندازه ناحیه انفارکتوس پس از آسیب ناشی از ایسکمی ریپرفیوژن میوکارد می شود. این تغییرها حاکی از ایجاد آثار حفاظتی پیش شرطی سازی تمرین های شناست.
متن کامل [PDF 572 kb]   (475 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فیزیولوژی
دریافت: 1398/7/15 | پذیرش: 1398/9/27 | انتشار: 1399/4/7

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

Creative Commons License
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb