جلد 44، شماره 4 - ( 4-1399 )                   جلد 44 شماره 4 صفحات 607-612 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، shadipaydarfar@yahoo.com
چکیده:   (1310 مشاهده)
سابقه و هدف: کارکنان شاغل در بخش ای سی یو یکی از مهم ترین راه های انتقال اسینتوباکتر بومانی با وسایل مختلف ازجمله کاتتر به بیماران می باشند. هدف از این مطالعه بررسی حضور آنتی بادی علیه پپتید های ایمونوژنیک پروتئین ompA ( Outer Membrane Protein A ) طراحی شده از اسینتوباکتر بومانی ـ به عنوان پپتید های کاندید واکسن علیه این پاتوژن ـ است.
روش بررسی: در اینمطالعه تجربی، ۶۲ نمونه خون شامل پرستاران بخش ICU بیمارستان گنجویان دزفول و بیمارستان فیروز آبادی تهران و همچنین افراد سالم غیر مرتبط با عفونت های بیمارستانی و بیماران مبتلا به لوپوس جمع آوری گشت. سرم افراد به منظور کاهش آنتی بادی های غیر اختصاصی، در مواجه با لیزات باکتری اشرشیاکلی قرار گرفت. جهت تعیین نمونه های مثبت از نظر وجود آنتی بادی علیه اسینتوباکتر بومانی تست الایزا با لیزات اسینتوباکتر بومانی برای تمام نمونه ها انجام شد. نمونه های مثبت جدا شده و حضور آنتی بادی علیه پپتید های ایمونوژنیک طراحی شده، توسط الایزا مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافته ها:
از ۳۳ نمونه پرستاران بخش ICU، ٪۷۵ دارای آنتی بادی علیه اسینتوباکتر بومانی (مثبت) و از ۲۲ نمونه نرمال غیر شاغل در مراکز بهداشتی و درمانی ۲۷% مثبت بودند و اختلاف میانگین عدد جذب (OD) گروه پرستاران و افراد غیر در معرض با P=0/0002 محاسبه شد. همچنین نتایج الیزا با پپتید های ایمونوژنیک طراحی شده از پروتئین ompA اسینتوباکتر بومانی نشان داد پپتید شماره ۵ بیشترین توانایی را برای واکنش با آنتی بادی موجود در سرم دارا می باشد. و سرم افراد مبتلا به لوپوس در مواجهه با این پپتید نیز دارای تیتر آنتی بادی بودند.
نتیجه گیری:
پرسنل شاغل در بخش های آی سی یو به دلیل در معرض قرارگرفتن مکرر و فراوان با اسینتو باکتر بومانی، واجد سطوح بالایی از آنتی بادی سرمی هستند، همچنین افراد غیر در معرض قرار گرفته نیز واجد سطوحی از آنتی بادی البته پایین تر از جمعیت در معرض می باشند. این یافته با سابقه قبلی این پژوهش که در افراد غیر در معرض،‌ علیه این پاتوژن آنتی بادی سرمی مشاهده نشده بود (1)، متفاوت بود که دلیل آن علاوه بر سپری شدن زمانی حدود ۵ سال، نشان دهنده گسترش رو به افزایش کلونیزاسیون باکتری در سطوح بیوتیکی انسان ها می باشد. هرچند اثبات این نظریه و نیز استفاده از این روش به عنوان یک روش تشخیصی نیاز به تعداد بسیار بیشتری از نمونه های در معرض و غیر در معرض می باشد.
متن کامل [PDF 544 kb]   (185 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: ایمنی‌شناسی
دریافت: 1398/7/19 | پذیرش: 1398/9/27 | انتشار: 1399/4/7