XML English Abstract Print


دانشگاه بوعلی سینا ، f_saki@basu.ac.ir
چکیده:   (552 مشاهده)
سابقه و هدف
 اسپرین­های جانبی مچ پا یکی از رایج ترین آسیب­ها در ورزشکاران است. اطلاعات اندکی در زمینه ریسک فاکتورهای این آسیب وجود دارد. هدف پژوهش حاضر تعیین ریسک فاکتورهای درونی اسپرین جانبی مچ پا در ورزشکاران است.
مواد و روش ها
مطالعه حاضر از نوع مطالعات طولی است. آزمودنی­های این تحقیق، 152 پسر ورزشکار از ورزشکاران باشگاهی استان همدان بودند. آزمودنی­ها فرم ثبت مشخصات فردی، اطلاعات پزشکی را ابتدای فصل تکمیل نمودند. سپس متغیرهای قد، وزن، شاخص توده بدنی، قدرت عضلات ابداکتور و اکستنسور ران و قدرت اینورتورها و اورتورهای مچ­پا اندازه­گیری شد. ورزشکاران برای مدت 20 ماه به بازی و تمرین پرداختند و به‌صورت هفتگی برای ثبت گزارش آسیب مورد بررسی قرار گرفتند.  به دلیل اینکه متغیر وابسته بصورت گروه بندی (بروز یا عدم بروز اسپرین) است، برای تحلیل داده­ها از رگرسیون لجستیک استفاده شد (5/0  ≥ P).
یافته ها
در مجموع کل جلسات تمرینی و مسابقه 34 آسیب اسپرین جدید مچ پا ثبت شد که این مقدار معادل 804/0 آسیب به ازاء هر 1000ساعت بازی و تمرین بود. نتایج رگرسیون لجستیک نشان داد که سن)04/0 P=040/1OR=)، قد (03/0OR=   024/1 P=)، وزن)05/0 P=008/1OR=)، شاخص توده بدنی)04/0    P=077/1OR=)، قدرت عضلات اینورتور (00/0OR= 091/1 P=)، قدرت عضلات اورتور (03/0OR=   105/1 P=) و سابقه آسیب قبلی (00/0OR=   016/51 P=) با بروز آسیب اسپرین مچ پا ارتباط معناداری دارند. طبق نتایج انالیز رگرسیون و منحنیROC  سابقه آسیب قبلی به عنوان شاخص اصلی پیش­بینی کننده اسپرین مچ پا معرفی شد.
نتیجه گیری
بنظر می­رسد که ریسک فاکتورهای آسیب قبلی، سن، قد، وزن و BMI می­توانند اسپرین جانبی مچ پا را پیش­بینی کنند. این نتایج می­تواند به مربیان و  بازیکنان برای پیش­گیری از این آسیب در آینده کمک کند.

     
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: تربیت بدنی و علوم ورزشی ( فیزیولوژی ورزشی - بیومکانیک ورزشی )
دریافت: 1399/2/18 | پذیرش: 1399/6/4

ارسال پیام به نویسنده مسئول


Creative Commons License
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb