XML English Abstract Print


کارشناسی ارشد رشته میکروبیولوژی، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
چکیده:   (56 مشاهده)

گیاهان دارویی عوامل دارویی نوید بخشی هستند. عوامل ضدمیکروبی استخراج شده از گیاهان، ترکیباتی هستند که میکروارگانیسم­ها را می­کشند یا مانع رشد آنها می­شوند. هدف اصلی از انجام این مطالعه بررسی اثر عصاره آبی-الکلی گیاهان رزماری، نعناع فلفلی و آویشن شیرازی روی تشکیل بیوفیلم باکتری سودوموناس آئروژینوزا بود.
مواد و روش­ها: این مطالعه به صورت تجربی انجام گرفت. پس از عصاره­گیری گیاهان مورد مطالعه، به روش نشر در آگار به بررسی اثر این عصاره­ها بر سودوموناس ائروژینوزا پرداخته و نتایج به دست آمده با چهار دیسک آنتی بیوتیکی کانامایسین، ایمی پنم، پنی سیلین و سفالکسین مقایسه شد. سپس حداقل غلظت بازدارندگی و حداقل غلظت کشندگی را برای هر عصاره­ی گیاهی به طور جداگانه اندازه­گیری شد. تأثیر این عصاره­ها بر مهار تشکیل بیوفیلم به کمک رنگ آمیزی با کریستال ویوله ۱% و استیک اسید ۳۰ % مورد سنجش قرار گرفت. تمام آزمون­ها سه بار تکرار شدند و آنالیز­های آماری با استفاده از نرم افزار SPSS ورژن 16 انجام شد.
یافته­ها: بر اساس نتایج به دست آمده مشخص شد که هر سه گیاه در غلظت ۳ میلی­گرم بر میلی­لیتر دارای خاصیت ضد باکتریایی بودند.  قطر هاله­ی عدم رشد برای عصاره­ی رزماری ۱٩، برای آویشن شیرازی 15 و برای نعناع فلفلی 11 میلی­متر بود. حداقل غلظت بازدارندگی برای گیاه رزماری 0/75 میلی­گرم بر میلی­لیتر و برای آویشن شیرازی و نعناع فلفلی 1/5 میلی­گرم بر میلی­لیتر بود. همچنین نتایج نشان داد که گیاه رزماری در غلظت 3 و 1/5 میلی­گرم بر میلی­لیتر به ترتیب باعث مهار و کاهش تشکیل بیوفیلم شد. اما گیاه آویشن شیرازی و نعناع فلفلی در غلظت 3 میلی­گرم بر میلی­لیتر فقط باعث کاهش تشکیل بیوفیلم شدند.  
نتیجه­گیری: به نظر می رسدکه با توجه به یافته­های بدست امده از این مطالعه می­توان نتیجه گرفت که عصاره الکلی گیاه رزماری با غلظت 3 و 1/5 میلی­گرم بر میلی­لیتر، توانایی بالایی برای مهار توانایی تشکیل بیوفیلم توسط باکتری سودوموناس ائروژینوزا دارد.
متن کامل [DOCX 100 kb]   (28 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: زیست شناسی
دریافت: 1398/11/14 | پذیرش: 1399/3/20

Creative Commons License
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb