گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. ، masheikh@sbmu.ac.ir
چکیده: (344 مشاهده)
چکیده
سابقه و هدف: کموکاینها و گیرندههای آنها از تنظیمکنندههای کلیدی مهاجرت سلولی، هدایت لکوسیتی و سازماندهی پاسخهای ایمنی محسوب میشوند و در طیف وسیعی از فرآیندهای فیزیولوژیک و پاتولوژیک نقش دارند. گیرندههای کموکاین عمدتاً به خانواده گیرندههای جفتشونده با پروتئین G (GPCRs) تعلق داشته و شامل زیرخانوادههای CCR، CXCR، CX3CR و XCR هستند. علاوه بر گیرندههای تیپیک، گیرندههای کموکاین آتیپیک (ACKRs) نیز از طریق تنظیم گرادیان، توزیع و دسترسی کموکاینها در کنترل پاسخهای ایمنی و التهابی مشارکت دارند. شواهد فزاینده نشان میدهد که محورهای کموکاینی علاوه بر مهاجرت لکوسیتی، در التهاب مزمن، بیماریهای خودایمنی، عفونت HIV، رگزایی، پیشرفت تومور و متاستاز نقش دارند.
روش کار: در این مقاله مروری، مطالعات مرتبط و انتشار یافته تا انتهای سال 2025 ( با تاکید بر مقالات 10 سال اخیر) با استفاده از جست و جوی واژگان کلیدی از جمله “chemokine receptors”، “CXC receptors”، “CCR”، “ACKR”، “chemokine signaling”و “chemokine-targeted therapy”در پایگاههای اطلاعاتی PubMed و Google Scholar مورد بررسی قرار گرفت. مقالات نامرتبط و بدون دسترسی کامل حذف گردید و تعداد 58 مقاله کاملا مرتبط با اهداف این مقاله مورد بررسی قرار گرفتند.
نتیجهگیری: در سالهای اخیر، مفاهیمی مانند سیگنالینگ سوگیرانه، گیرندههای آتیپیک، لیگاندهای آلوستریک و فتوفارماکولوژی، افقهای جدیدی را در توسعه درمانهای دقیقتر و انتخابیتر ایجاد کردهاند. در مجموع، درک بهتر زیستشناسی و سیگنالینگ گیرندههای کموکاین میتواند به توسعه نسل جدیدی از درمانهای هدفمند در بیماریهای التهابی، بدخیمیها و اختلالات ایمنی منجر شود.
نوع مطالعه:
مروری |
موضوع مقاله:
فارماکولوژی دریافت: 1405/2/31 | پذیرش: 1405/5/18 | انتشار: 1405/7/25
ارسال پیام به نویسنده مسئول