جلد 49، شماره 4 - ( 12-1404 )
جلد 49 شماره 4 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: مقاله مروری است و کد اخلاق ندارد.
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
kajkolah M, abdolmaleki A, Khiali M, younesi Z, asgari A, sabahi naminii A, et al . Therapeutic Potential of Ginseng and Ginsenosides in Major Neurodegenerative and CNS Disorders: A Comprehensive Review of Human and Animal Studies. Research in Medicine 2026; 49 (4)
URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-3500-fa.html
URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-3500-fa.html
کجکلاه ماهان، عبدالملکی آرش، خیالی مژگان، یونسی زکیه، عسگری اشکان، صباحی نمینی عباس، و همکاران.. پتانسیل درمانی جینسینگ و جینسنوزیدها در مهمترین بیماریهای نورودژنراتیو وCNS : مرور جامع مطالعات انسانی و حیوانی. پژوهش در پزشکی. 1404; 49 (4)
ماهان کجکلاه 
، آرش عبدالملکی ، مژگان خیالی ، زکیه یونسی ، اشکان عسگری ، عباس صباحی نمینی ، حسین غنیمی ، اسداله اسدی
، آرش عبدالملکی ، مژگان خیالی ، زکیه یونسی ، اشکان عسگری ، عباس صباحی نمینی ، حسین غنیمی ، اسداله اسدی
گروه بیوفیزیک، دانشکده فناوریهای نوین، دانشگاه محقق اردبیلی، نمین، ایران ، Abdolmalekiarash1364@gmail.com
چکیده: (30 مشاهده)
سابقه و هدف: بیماریهای سیستم عصبی مرکزی (CNS) از مهمترین چالشهای سلامت عمومی محسوب میشوند و هنوز بسیاری از درمانهای مؤثر برای اختلالات نورودژنراتیو در دسترس نیست. با وجود افزایش مطالعات درباره اثرات نورومحافظتی جینسینگ، نتایج این پژوهشها پراکنده بوده و هنوز مرور جامع و یکپارچهای که نقش جینسینگ را در بیماریهای شایع سیستم عصبی مرکزی بهطور منظم بررسی کند، در دسترس نیست. ازاینرو، این مرور با هدف جمعبندی و تحلیل انتقادی شواهد موجود و شناسایی خلأهای پژوهشی آینده انجام شده است.
روش کار: این مرور با جستجو در پایگاههای PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar انجام شد. کلیدواژههایی شامل Ginseng، Ginsenosides، CNSdisorders،Neurodegeneration، Neuroinflammation به کار رفت. مقالات بدون محدودیت زمانی گردآوری شدند. معیار ورود شامل مطالعات انسانی، حیوانی یا سلولی مرتبط با اثرات نوروفارماکولوژیک جینسینگ بود؛ مقالات نامرتبط، بدون دسترسی کامل، یا فاقد داده معتبر حذف شدند. از میان 100 مقاله شناسایی شده، در نهایت 63 مطالعه واجد شرایط وارد مطالعه شدند.
یافتهها و نتیجهگیری: شواهد موجود نشان میدهد که جینسینگ و ترکیبات فعال آن، بهویژه جینسنوزیدهای Rb1، Rg1، Rg3، Rd و Rh2، از طریق مکانیسمهایی نظیر کاهش التهاب عصبی، مهار استرس اکسیداتیو، تنظیم مسیرهای آپوپتوز و تقویت سیگنالدهی نوروتروفیک، اثرات محافظتکننده عصبی قابلتوجهی اعمال میکنند. این ترکیبات در مدلهای مختلف بیماریهای سیستم عصبی مرکزی از جمله آلزایمر، پارکینسون، هانتینگتون، مولتیپل اسکلروزیس، سکته ایسکمیک، افسردگی و آسیب نخاعی با بهبود عملکرد شناختی، کاهش پاسخهای التهابی و کاهش مرگ سلولی همراه بودهاند. در میان جینسنوزیدهای بررسیشده، Rb1 در چندین مطالعه بیشترین اثربخشی را نشان داده است. در مجموع، به نظر می رسد که جینسینگ و جینسنوزیدها پتانسیل قابلتوجهی بهعنوان گزینههای درمانی مکمل یا جایگزین در بیماریهای CNS دارند. با این حال، اگرچه نتایج حاصل از مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی امیدبخش است، محدودیت شواهد بالینی موجود بر ضرورت انجام کارآزماییهای بالینی با طراحی مناسب بهمنظور ارزیابی دقیق اثربخشی و ایمنی این ترکیبات تأکید میکند.
روش کار: این مرور با جستجو در پایگاههای PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar انجام شد. کلیدواژههایی شامل Ginseng، Ginsenosides، CNSdisorders،Neurodegeneration، Neuroinflammation به کار رفت. مقالات بدون محدودیت زمانی گردآوری شدند. معیار ورود شامل مطالعات انسانی، حیوانی یا سلولی مرتبط با اثرات نوروفارماکولوژیک جینسینگ بود؛ مقالات نامرتبط، بدون دسترسی کامل، یا فاقد داده معتبر حذف شدند. از میان 100 مقاله شناسایی شده، در نهایت 63 مطالعه واجد شرایط وارد مطالعه شدند.
یافتهها و نتیجهگیری: شواهد موجود نشان میدهد که جینسینگ و ترکیبات فعال آن، بهویژه جینسنوزیدهای Rb1، Rg1، Rg3، Rd و Rh2، از طریق مکانیسمهایی نظیر کاهش التهاب عصبی، مهار استرس اکسیداتیو، تنظیم مسیرهای آپوپتوز و تقویت سیگنالدهی نوروتروفیک، اثرات محافظتکننده عصبی قابلتوجهی اعمال میکنند. این ترکیبات در مدلهای مختلف بیماریهای سیستم عصبی مرکزی از جمله آلزایمر، پارکینسون، هانتینگتون، مولتیپل اسکلروزیس، سکته ایسکمیک، افسردگی و آسیب نخاعی با بهبود عملکرد شناختی، کاهش پاسخهای التهابی و کاهش مرگ سلولی همراه بودهاند. در میان جینسنوزیدهای بررسیشده، Rb1 در چندین مطالعه بیشترین اثربخشی را نشان داده است. در مجموع، به نظر می رسد که جینسینگ و جینسنوزیدها پتانسیل قابلتوجهی بهعنوان گزینههای درمانی مکمل یا جایگزین در بیماریهای CNS دارند. با این حال، اگرچه نتایج حاصل از مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی امیدبخش است، محدودیت شواهد بالینی موجود بر ضرورت انجام کارآزماییهای بالینی با طراحی مناسب بهمنظور ارزیابی دقیق اثربخشی و ایمنی این ترکیبات تأکید میکند.
نوع مطالعه: مروری |
موضوع مقاله:
بیماری های اعصاب
دریافت: 1404/7/26 | پذیرش: 1404/11/26 | انتشار: 1405/3/12
دریافت: 1404/7/26 | پذیرش: 1404/11/26 | انتشار: 1405/3/12
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine
Designed & Developed by : Yektaweb