جلد 46، شماره 3 - ( 7-1401 )                   جلد 46 شماره 3 صفحات 83-73 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Koohestanian K, khayatzadeh J, Forghanifard M M, Ghoreifi A, Saide Zafar-Balanezhad S. Combined Effect of Biolux-H and Zinc Supplementation on Spermatogenesis and the Expression of DAZL and AR Genes in Rat Testicular Tissue. Research in Medicine 2022; 46 (3) :73-83
URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-2984-fa.html
کوهستانیان کیاندخت، خیاط زاده جینا، فرقانی فرد محمد مهدی، غریفی علی رضا، ظفربالانژاد سعیده. اثر توأم داروی بایولوزاکس- اچ و مکمل زینک برروند اسپرماتوژنز و میزان بیان ژن‌های DAZL و AR در بافت بیضه موش صحرایی. پژوهش در پزشکی. 1401; 46 (3) :73-83

URL: http://pejouhesh.sbmu.ac.ir/article-1-2984-fa.html


گروه زیست شناسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران. ، J.khayatzadeh@mshdiau.ac.ir
چکیده:   (871 مشاهده)

سابقه و هدف: باروری در مردان شامل توانایی تولید اسپرم  نرمال به تعداد کافی است، عوامل متعددی در روند اسچرماتوژنز و کیفیت پارامترهای اسپرم تاثیرگذار است.  از این عوامل می‌توان به مصرف بعضی داروهای شیمیایی ازجمله زینک و بایولوزاکساچ ( ترکیب لوزارتان + هیدروکلروتیازید) از داروهای رایج  در درمان فشار خون اشاره کرد. پژوهش  حاضر به بررسی اثر این داروها براسپرماتوژنز و بیان دوژن مؤثر بر آن در بیضه رت پرداخته است.
روش کار: در این مطالعه تجربی32 سر موش نژاد ویستار 10-12 هفته‌ای تهیه و به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شد (8 =n). گروه شاهد دریافت آب مقطر، گروه تیمار بایولوزاکساچ (Lnh) با ترکیب (5/12/50 گرم/کیلوگرم وزن بدن از هیدروکلروتیازید ولوزارتان) و گروه تیمار روی (Zn) با (30 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن) وگروه (LnhZn) (20 میلی‌گرم بایولوزاکس- اچ + روی) به صورت توام و به روش (مری- معده‌‌ ای) و به مدت 60 روز، ادامه یافت.پس از اتمام دوره، بافت بیضه، پارامترهای اسپرمی و میزان بیان ژن‌های AR و DAZL در تمامی گروه‌ها بررسی شد. تحلیل واریانس یک طرفه آنوا و آزمون‌های توکی انجام شد.  
یافتهها: در گروه Lnh کاهش معنادار در تعداد  سلول‌های اسپرماتید(8/1 ± 34/1) در مقایسه با کنترل مشاهده شد. در گروه Zn، همه عوامل مشابه گروه کنترل بودند و تعداد اسپرماتوسیت ها (1/3 ± 75/11) و سلول‌های سرتولی (3/4 ± 14/63) در این گروه‌هادر مقایسه با کنترل افزایش یافت اما این افزایش تنها در تعداد اسپرماتوسیت‌ها به صورت معنادار مشاهده شد. (0/05p<) گروه LnhZn نتایج مشابهی را در تمام عوامل در مقایسه با گروه کنترل داشت، همچنین بیان ژن‌های  AR(0/001± 0/0048) و DAZL (0/006 ± 0/008) درگروه Lnh نسبت به کنترل (0/04 ± 1)کاهش معنادار داشت (0/05= p). ژن AR در گروه Zn (0/073 ± 1/247) و LnhZn (0/224± 1/354) در مقایسه با کنترل افزایش بیان را نشان داد و ژن DAZL نیز در گروه‌های تجربی Zn با مقدار (0/4 ± 1/68) و گروه LnhZn (0/54 ± 1/58) افزایش را به صورت معنادار نشان داد (0/05p<).
نتیجهگیری: به نظر می‌رسد استفاده از مکمل روی سبب بهبود عوارض ناشی از مصرف  بایولوزاکس- اچ بر کیفیت اسپرم شد.
 

متن کامل [PDF 1156 kb]   (210 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: زیست شناسی
دریافت: 1399/9/16 | پذیرش: 1401/1/28 | انتشار: 1401/10/12

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

Creative Commons License
This Journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License | Research in Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb